Σκηνοθεσία Curt Linda
Das kleine Gespenst
Σκληρή ταινία κινουμένων σχεδίων σε αργούς ρυθμούς
Για πολλά χρόνια, το μικρό φάντασμα ζει στο κάστρο Όιλενσταϊν, κάνοντας φάρσες στους κατοίκους. Νύχτα με τη νύχτα, διηγείται στον φίλο του, την κουκουβάγια, συναρπαστικές ιστορίες από τη μακρά ζωή του – μια ζωή που ανατρέπεται ξαφνικά όταν το μικρό φάντασμα ξυπνάει πολύ νωρίς μια μέρα και ζει τον κόσμο στο φως της ημέρας για πρώτη φορά.
Η «Το μικρό φάντασμα» παίζεται σε 1 σινεμά στο Βερολίνο - επόμενη προβολή Κυριακή 25 Οκτωβρίου στις 12:30 στο CineMotion Berlin Hohenschönhausen.
Επόμενες προβολές: Κυριακή 25 Οκτωβρίου.
Πλήρες πρόγραμμα
Προβολές για Το μικρό φάντασμα, ενημερωμένες κάθε πρωί
Διάλεξε σινεμά και πάρε υπενθύμιση πριν κατέβει.
When i was a kid, this was absolute peak, but now that i'm older wtf is this?! The ghost is so annoying especially his laughIt is so badly animated and the actors aren't really good too, but tbh not surprising to me, i barely like german movies or productions, it's often so poorly writtenI remember reading and listening the (audio)books when i was little and they were much better .👻 ݁˖Shouldn't have rewatched this, my memory clearly betrayed meautumn watchlist 𓏲๋࣭࣪˖🦌
Als Kind habe ich wirklich geliebt, dass hier derselbe Vibe aufkam, den ich immer dann verspürte, wenn ich mit meinen Großeltern in irgendwelchen Burgmuseen oder vergessenen deutschen Fachwerkstädten unterwegs war. Die klappernden Ritterrüstungen, ein überzeichnetes historisches Stadtfest über die Schwedenbelagerung und ganz viel Nostalgie. Vielleicht wurde hier in diesem Zusammenspiel mit Otfried Preußlers Vorlage der Grundstein für mein Studium der Geschichte gelegt, wer weiß. Der österreichische Akzent des Gespensts fällt mir hingegen erst jetzt auf. Je älter ich werde, umso mehr realisiere ich aber leider die enormen handwerklichen Schwächen dieser Kindheitserinnerung. Trotzdem gefällt mir das düstere Eulenberg bei Nacht, auch wenn Figuren und Animation oft holprig wirken. Ein Look irgendwo zwischen "Das verrückte Labyrinth" und schlechten Cartoons auf den Covern billiger Heimatsampler aus den späten 80gern. Die Tag-Passagen des Films sind leider zum großen Teil alberner Slapstick. Mit viel Wohlwollen 5 von 10 Nostalgiepunkten, auch für den niedlichen Uhu Schuhu.
die kanalratte war mein persönliches highlight
Ένα μικρό φαντασματάκι που ζει σε ένα κάστρο, ξυπνάει μια μέρα πολύ νωρίς και βιώνει τον κόσμο του φωτός για πρώτη φορά.
Σκηνοθετήθηκε από τον Curt Linda το 1992, βασισμένο στο κλασικό παιδικό βιβλίο του Otfried Preußler.
Η διαθεσιμότητα ποικίλλει ανά περιοχή και πάροχο streaming· ελέγξτε τις τοπικές ψηφιακές πλατφόρμες για τρέχουσες προσφορές.
