23/3 | Encardia - Γιάννης Ρίτσος «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος»

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (1956), ένας σταθμός αλλά και το ξεκίνημα μιας νέας εποχής για το έργο του Γιάννη Ρίτσου, όπως και για την ελληνική ποίηση γενικότερα. Σε περίοδο «εγκλεισμού», οι encardia, με την υπογραφή του εξαίρετου και πολυβραβευμένου κιθαριστή τους Μιχάλη Κονταξάκη, καταπιάνονται συνθετικά με το ποίημα και μας εκπλήσσουν με μια τελείως καινούργια και διαφορετική ανάγνωση, σε μουσικό-θεατρικό περιβάλλον. Το αποτέλεσμα είναι ένα ολοκληρωμένο έργο: Κείμενο ζυμωμένο μέσα σε δεκαπέντε μουσικές ενότητες, με πρωτότυπα τραγούδια και ιντερμέδια, με οδηγό την αισθητική ταυτότητα και τον σμιλευμένο ήχο του συγκροτήματος. Η μελοποίηση των στίχων του Ρίτσου, άλλοτε ανασύρει μελωδίες και ρυθμούς από τον Ιταλικό Νότο και το ποικίλο ρεπερτόριο των encardia, κι άλλοτε τις χαρακτηριστικές μελωδικές γραμμές της Σονάτας του Σεληνόφωτος του Μπετόβεν. Και εκείνη. Δίχως όνομα. Η γυναίκα με τα μαύρα. Κι ένα φεγγάρι καταλύτης, διαρκώς παρόν, σύμβολο αιωνιότητας. Αμετάφραστες αισθήσεις, παύσεις, σιωπηλές κραυγές, εκκωφαντικές σιωπές, ενοχές και μια μετέωρη αξιοπρέπεια, μεταξύ του «υπάρχεις και δεν υπάρχεις...» Επιλέξαμε το Myrtillo café και το μετατρέπουμε σε πρότυπη θεατρική σκηνή για το έργο μας, όχι μόνο γιατί το στηρίζουμε αφού εκεί εργάζονται και αμείβονται κανονικά νέοι άνθρωποι με αναπηρία, αλλά και γιατί η αισθητική του χώρου ταιριάζει απόλυτα με τη φυσιογνωμία της παράστασής μας.