Worlds Apart

radio_lucent1.5

no, straight love won't fix racism or capitalism, but you tried it with your self-insert fanfic, I guess(η Καβογιάννη ήταν φοβερή και θα έχω πάντα αδυναμία σε γυναικείους χαρακτήρες που απορρίπτουν την ιδέα του έμφυλου διαχωρισμού της εργασίαςεπίσης ngl, θα έβλεπα άνετα ένα rom-com Simmons/Καβογιάννη, ειδικά αν ξεκινούσε με τον "ατυχή θάνατο" του χρυσαυγίτη άντρα της ¯\_(ツ)_/¯)

Presveira Kakis Thelisis4.0

Όσο εσείς βαθμολογείτε με μισό αστεράκι γιατί *πρέπει* να μισούμε τον Παπακαλιάτη, εγώ θα μιλήσω για αυτό που είδα και για το πως ένιωσα. Ίσως να είναι περισσότερο blog entry απ' ό,τι κριτική αλλά you know what? Στον πούτσο μου. Προφίλ μου είναι, ό,τι θέλω το κάνω, φωτιά το βάζω και το καίω.Είχα να κάνω εργασία και είχα μία βδομάδα να κάνω οτιδήποτε άλλο εκτός από εργασία οπότε λέω θα πάω στο συνοικιακό σινεμά (γιατί για ψάρεμα πρέπει να κατέβω κέντρο και βαριέμαι -ο νοών νοήτω-). Ε, και παίζει Παπακαλιάτη. Το ζύγισα από δω, το ζύγισα από 'κει, το Worlds Apart με τα gene clusters ήρθαν σε μια άνιση μάχη και το πρώτο νίκησε.Μπήκα σε μια αίθουσα μικρή και γεμάτη με γυναίκες. Κακό σημάδι λέω, γιατί τελευταία φορά που συνέβη αυτό ήταν στις Πενήντα Αποχρώσεις. Εκεί άρχισαν τα θεμουναμηνείναιεντελώςπατάτα. Τελικά παίζει να υπάρχει θεός γιατί δεν ήταν. (Θεέ, αν τελικά υπάρχεις, 'ντάξει, θενξ φορ δατ.) Μάλιστα όχι δεν ήταν, αλλά μου άρεσε. Μου άρεσε πολύ. Και θα μου άρεσε περισσότερο αν είχε χειριστεί λίγο καλύτερα το 2ο μισό αλλά still, 4/5 για μένα γιατί hell yeah, δεν ήταν happy ending!Όσο έβλεπα λοιπόν την ταινία, δάκρυσα, γέλασα, κουλουριάστηκα, ξεβολεύτηκα, σκέφτηκα, στριφογύρισα, χαμογέλασα και ξέχασα για μια στιγμή πόσο σκατά αισθάνομαι εδώ και πόσο καιρό. Ειδικά το τελευταίο είναι εξαιρετικό κατόρωμα στη φάση που βρίσκομαι αλλά bitch, αν μια ταινία μου μιλάει για τον Έρωτα (με το "Ε" κεφαλαίο και όχι μικρό, έχει διαφορά) κι εγώ δεν σκέφτομαι τον δικό μου που κρεμιέται από πολύφωτα, είναι ΚΑΛΗ. Συνολικά φυσικά, το πρισματικό φάσμα των συναισθημάτων που διαδεχόταν το ένα το άλλο σε άρτια διαστήματα μεταξύ τους ήταν καταπληκτικό.Δεν πειστήκατε ακόμα; Τα δικά μου plus:*ο Χριστοφοράκος γαμάει μόνο σε μια σκηνή*πραγματεύεται πολύ όμορφα την κρίση από πολλές οπτικές της και δείχνει πολύ αποτελεσματικά τις διαφορές μεταξύ χωρών, κόσμων, καταστάσεων, πραγματικότητας*σκηνές με εγκαταλελειμμένα κτίρια/αεροπλάνα που αγαπώ πολύ*plus επίσης για τη σκηνή που ο άλλος αγναντεύει το ναυάγιο -ξεκάθαρα κλεμμένη από Grande Bellezza-*plus το πλανάκι με την αγορά των προσφύγων/μεταναστών από ψηλά <3 (ΓΕΝΙΚΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ)*plus για τη μουσική*plus για την Καβογιάννη*plus για τον Simmons*plus για τη σύνδεση ιστοριών που δεν είχα προβλέψει και *μεγάλο plus ο διερχόμενος επιτάφιος με τα πολλά νοήματα. Ένα μπράβο για το Χριστόφορο που υπερέβη τον εαυτό του κι ας έβαλε πάλι σκηνή που πηδάει, τι να κάνουμε, το 'χει σίγκνατσουρ το παιδί, δε μπορεί να το βγάλει. ( i.imgur.com/nPY6Pzh.gif )P.S. Ήταν πολύ όμορφο να βλέπω κάθε γενιά θεατών του σινεμά να συγκινείται σε διαφορετικές στιγμές, ανάλογα με αυτά με τα οποία ταυτιζόταν. Είχα καιρό να το ζήσω. Αυτές τις στιγμές, τις λέω σινεμά.P.S.2. Άξιζε περισσότερο απ' το Star Wars #pestenamefate Αλλά όλα άξιζαν περισσότερο απ' αυτό το Star Wars #pestenamefate^2 ΠΡΟΣΟΧΗ!!!Αν έχετε πρόβλημα κατανόησης κειμένου και σας πιάσει μια ανάγκη να απαντήσετε με καυστικό σχόλιο στην κριτική αυτή, παρακαλώ ξαναδιαβάστε την πρώτη παράγραφο και το bio μου και νιώστε λίγο πόσο πολύ με νοιάζει η άποψή σας.

PanosKantz

ΗΜΑΡΤΟΝ