Corman thought he was sooooooo slick doing this exact same plot again with Little Shop of Horrors
Ένας αδέξιος νεαρός σερβιτόρος σε ένα καφέ μπίτνικ προσπαθεί να εντυπωσιάσει μια συνάδελφό του φτιάχνοντας ένα γλυπτό. Όταν σκοτώνει κατά λάθος μια γάτα και κρύβει το σώμα της κάτω από στρώσεις γύψου, οι θαμώνες ενθουσιάζονται με το έργο τέχνης, οδηγώντας τον σε μια σειρά από φρικιαστικές δημιουργίες.
Η «Ένας κουβάς αίμα» δεν παίζεται σε κινηματογράφους αυτή τη στιγμή.
Ακολούθησε την ταινία στην εφαρμογή για ειδοποίηση όταν προστεθούν προβολές.
Προβολές για Ένας κουβάς αίμα, ενημερωμένες κάθε πρωί
Διάλεξε σινεμά και πάρε υπενθύμιση πριν κατέβει.
Corman thought he was sooooooo slick doing this exact same plot again with Little Shop of Horrors
I actually think this is sort of beautiful. You can feel Corman connecting to this material on a level it doesn't ask but that makes the whole thing richer than the lightly satirical horror-comedy it is on paper. That might be a little much but fuck you.Obviously Dick Miller is amazing in this. He's never anything less than great but he's really doing something special here. You can see how Walter's aw gee whiz bashfulness curdles into bitter, psychotic entitlement in a way that not only makes sense but feels inevitable. I guess nerds have always been like that.That guy playing the beatnik with the beard is so funny. Holy shit. Honestly he's doing a really good impression of some of you on here and you weren't even born yet when this came out. I'm almost glad he's not in more stuff so he he can stay frozen in this movie like one of Walter's murder sculptures.
A man who was just hit by a car is lying on the sidewalk. He pleads to a passing beatnik, "Call me an ambulance!" The beatnik snaps his fingers and says, "Like, you're an a ambulance, man!" and goes on his way. So the old joke goes... and this movie contains both the spirit of that joke and a darker one that's somewhere between BEING THERE and TAXI DRIVER about a lonely man-child who shoots up the social ladder of a hermetic, elitist art scene exposing its falseness and inherent absurdity. I was not expecting this to be so riotously funny, and (broken record, alert, I've written this often here), unlike modern horror-comedy, it works because it plays it straight, never resorting to winking and nudging the audience to make sure they know it's all a goof. Credit so much to the gaggle of character actors including a wonderful, wonderful lead turn by Dick Miller (the way he makes saying "Hi!" and raising his hand as he enters a room hilarious is magical). You see him in a lot of movies, and think, "I love Dick, but there's just not enough Dick here to satisfy me!" This movie has a lot of Dick.
Ένας αδέξιος σερβιτόρος σε καφέ γίνεται τυχαία αίσθηση στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή των μπητνίκ καλύπτοντας μια νεκρή γάτα με γύψο, οδηγώντας τον σε πραγματικές δολοφονίες για να διατηρήσει τη νεοαποκτηθείσα φήμη του.
Ο Roger Corman σκηνοθέτησε την κωμωδία τρόμου του 1959, η οποία είναι γνωστή για την πλούσια παραγωγή του σε γρήγορες ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού.
Παρόλο που δεν έλαβε σημαντικά βραβεία από μεγάλα φεστιβάλ κατά την κυκλοφορία του, έκτοτε έχει αποκτήσει κανονική κατάσταση ως κλασική καλτ ταινία θεμελιώδους σημασίας.
