yorgos literally every time he finishes shooting a scene: haha i’m so random 😂😂😂 i can’t believe i just did that 😂😂😂
Μια οικογένεια με τρία νεαρά παιδιά ζει απομονωμένη σε μια άνετη, όμορφη και απόμερη μονοκατοικία. Στο σπίτι αυτό, η όποια γνώση για τον κόσμο ελέγχεται απόλυτα από τον πατέρα και τη μητέρα, οι οποίοι για άγνωστο λόγο ανατρέφουν το γιο, τη μεγάλη και τη μικρή αποκλειστικά εντός των ορίων του περιφραγμένου οικοπέδου της μονοκατοικίας, στο μοναδικό υποτίθεται χώρο όπου μπορούν να ζουν ασφαλείς. Ο μόνος άνθρωπος από τον έξω κόσμο που γνωρίζουν τα παιδιά είναι η Χριστίνα, την οποία ο πατέρας φέρνει στο σπίτι για να εκτονώνει τις σεξουαλικές ορμές του γιου. Όμως η παρουσία της απειλεί να επιφέρει ραγδαίες αλλαγές στο φαινομενικά σταθερό και ελεγχόμενο σύμπαν του σπιτιού.
Η «Κυνόδοντας» παίζεται σε 1 σινεμά στο Λονδίνο - επόμενη προβολή Τετάρτη 4 Νοεμβρίου στις 15:25 στο Prince Charles Cinema.
Επόμενες προβολές: Τετάρτη 4 Νοεμβρίου.
Πλήρες πρόγραμμα
Προβολές για Κυνόδοντας, ενημερωμένες κάθε πρωί
Διάλεξε σινεμά και πάρε υπενθύμιση πριν κατέβει.
yorgos literally every time he finishes shooting a scene: haha i’m so random 😂😂😂 i can’t believe i just did that 😂😂😂
what kind of anti-cat propaganda
Dogtooth is disturbing. It creeps into your psyche and stays there for days. It plays like an absurdist comedy at first but quickly shows its true colours. It is a gripping, compelling, shocking and extremely sad story of three nameless nearly adult children who live in a world created exclusively by their parents.By "nameless" I don't mean that we are never told their names; I mean they have no names. The implications of this are enormous (take a minute to think about how different your life would be if you did not have a name). In their particular environment, one in which discipline is fairly extreme, the children must be completely attuned to the parents whereabouts and commands at all times because, well, they can't be called individually. Hearing the parents' voices is enough to warrant attention. This is reinforced by a timed game the mother plays with the children whereby they are blindfolded and must make their way to her from various parts of the yard as she reads out the ticking of the stopwatch.In an essential scene whose importance could go unnoticed, one of the children has been exposed to the concept of having a name. She comes to understand what it means to be referred by it. One could argue that this is the pivotal point in the story, the beginnings of an identity for the young woman that leads to a quest for independence.One could see the film as a political statement about subjugation, power and deceit. I saw it as focusing on the more fundamental issues of language and conceptualization and how they inform one another. When you see the film, keep this in mind at the end [you can keep reading -- there are no spoilers]. You will ask yourself why one of the girls didn't do a particular thing. The answer is not that she couldn't do it but that she didn't know she was supposed to do it. Therein lies the horror.The children live in a very small world indeed, with limited language and concepts. Perhaps we all do.
Τρεις ενήλικοι αδελφοί κρατούνται σε πλήρη απομόνωση εντός μιας προαστιακής έπαυλης από τους ελεγκτικούς γονείς τους, μαθαίνοντας ένα βαριά διαστρεβλωμένο λεξιλόγιο και κατασκευασμένους κανόνες για τον έξω κόσμο.
Το Dogtooth σκηνοθετήθηκε από τον Έλληνα σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο το 2009, κερδίζοντας διεθνή αναγνώριση και υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Ναι, κέρδισε το βραβείο Un Certain Regard στο Φεστιβάλ Καννών το 2009 και προτάθηκε για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα Όσκαρ.
