Ο Βιτόριο Καπριόλι (15 Αυγούστου 1921 – 2 Οκτωβρίου 1989) ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Εμφανίστηκε σε 109 ταινίες μεταξύ 1946 και 1990, κυρίως σε γαλλικές παραγωγές. Γεννήθηκε και πέθανε στη Νάπολη της Ιταλίας. Ο Καπριόλι γεννήθηκε στη Νάπολη. Αφού αποφοίτησε από την Accademia Nazionale di Arte Drammatica Silvio D'Amico στη Ρώμη, έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο το 1942 στην εταιρεία Carli-Racca. Από το 1945, άρχισε τη συνεργασία του με την ιταλική δημόσια ραδιοτηλεόραση, τη RAI, συχνά μαζί με τον Luciano Salce, δημιουργώντας περιοδικά και ποικίλα προγράμματα. Φτάνοντας το 1948 στο θέατρο Piccolo του Μιλάνου, όπου υπό τη σκηνοθεσία του Giorgio Strehler συμμετείχε στο «The Tempest» του William Shakespeare. Στις αρχές του 1950, επιλέχθηκε μαζί με τους Alberto Bonucci και Gianni Cajafa για το ναπολιτάνικο μουσικό θεατρικό έργο Carosello, σε σκηνοθεσία Ettore Giannini. Πολύπλευρος ερμηνευτής, το 1950 ίδρυσε, μαζί με τους Bonucci και Franca Valeri, το Teatro dei Gobbi, το οποίο πρότεινε ένα διακριτικά σατιρικό είδος παράστασης. Το 1960, παντρεύτηκε τη Valeri με την οποία παρουσίασε θεατρικά έργα. Χώρισαν το 1974. Εμφανίστηκε στον κινηματογράφο ως ηθοποιός χαρακτήρων και έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1961 με το «Lions In the Sun», το οποίο αργότερα επιλέχθηκε να συμπεριληφθεί στη λίστα των 100 ιταλικών ταινιών που πρέπει να σωθούν. Ακολούθησε το «Paris, My Love» και στη συνέχεια ένα τμήμα του «I cuori infranti» που προβλήθηκε ως μέρος ενός αφιερώματος στην ιταλική κωμωδία στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Το «The Splendors and Miseries of Madame Royale» το 1970 θεωρήθηκε γενικά η καλύτερη ταινία του. Συνέχισε να εμφανίζεται στο θέατρο ενδιάμεσα στις ταινίες του και περιστασιακά δελεάστηκε από την τηλεόραση, όπου ξεκίνησε την καριέρα του το 1959, αλλά ποτέ δεν αγάπησε πραγματικά τη μικρή οθόνη («Υποφέρω περισσότερο από οτιδήποτε άλλο λόγω της απουσίας του κοινού, το οποίο θεωρώ αναπόσπαστο και αναντικατάστατο μέρος της παράστασης στην οποία συμμετέχω»). Τη δεκαετία του 1960 έπαιξε στο «Village Wooing», σε σκηνοθεσία Antonello Falqui, και το 1972 δέχτηκε τον πειρασμό ενός τηλεοπτικού ποικίλου, το οποίο έγραψε και ερμήνευσε, «Una Serata con Vittorio Caprioli». Στα τελευταία του χρόνια επέστρεψε στο θέατρο ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, τον Don Marzio στο «Bottega del caffè» του Carlo Goldoni, τους «The Sunshine Boys» του Neil Simon σε ζεύγος με τον Mario Carotenuto, και τον Capocomico στο «Six Characters in Search of an Author» του Luigi Pirandello. Κατά τη διάρκεια των προβών μιας παράστασης του «Napoli Milionaria», πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 68 ετών, σε ένα δωμάτιο ενός από τα διάσημα ξενοδοχεία στον παραλιακό δρόμο της Νάπολης, χτυπημένος από καρδιακή προσβολή. Πηγή: Άρθρο «Vittorio Caprioli» από τη Wikipedia στα Αγγλικά, με άδεια CC-BY-SA 3.0.

Μάθε πότε βγαίνει η επόμενη ταινία: Vittorio Caprioli
Κάνε follow και θα σου πούμε μόλις φτάσει στα σινεμά.
Ο Βιτόριο Καπριόλι ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ο οποίος εμφανίστηκε σε πάνω από εκατό παραγωγές ιταλικού και γαλλικού κινηματογράφου.
Είναι γνωστός για τους ρόλους χαρακτήρων του σε ταινίες όπως Zazie dans le Métro, The Magnificent One και General Della Rovere, καθώς και για την ίδρυση της σατιρικής θεατρικής ομάδας Teatro dei Gobbi.