πάρα πολυ σκοτεινό προφανώς, αλλά πολύ ενδιαφέρουσα η εξερεύνηση της εθνικής ντροπήςγενικά δεν είναι πράγματα που δε σκέφτομαι, όχι μόνο για το ολοκαύτωμα αλλά για κάθε είδους ευρωπαϊκής αποικιοκρατικής αηδίας, αλλά έχω έναν μικρό ενδοιασμό που ίσως να μην έχει σημασία. το να ισοπεδωνόμαστε από την ενοχή μας μου θυμίζει σαν σενάριο το να σου λέει πόσο στεναχωριέται η μητέρα του πρώην που σε απάτησε. δηλαδή, κάπως, ναι, οκ, δεν ξέρω αν είναι ακόμη η ώρα που ασχολούμαστε με τη δική σου στεναχώρια.κατά τ' άλλα πολύ σκληρό, ειλικρινές και συγκινητικό.
