We gebruiken cookies om je ervaring persoonlijker te maken en het verkeer te meten. Je kunt je hier altijd voor afmelden.
De Senegalese jongevrouw Diouana droomt van een beter leven buiten Senegal. Ze vindt een baan als gouvernante bij een Frans gezin, maar wanneer ze verhuizen van Dakar naar Zuid-Frankrijk, ondervindt ze al snel dat haar taken zich reduceren tot hulp in de huishouding.
Black Girl draait in 1 bioscoop in Amsterdam - eerstvolgende voorstelling vrijdag 2 oktober om 11:30 in Rialto.
Je ziet de voorstellingen van vandaag.Alle tijden & filters
Speeltijden van Black Girl, elke ochtend ververst
Kies je bioscoop en krijg een seintje voordat de film van het doek verdwijnt.
La noire de...The black girl of...what?whom?where?Nowhere.No one.Nothing.Or is "of" the most important word in the title?Is she the property of? Existing only to be exploited;only to be manipulated, abused, and destroyed?Something, but only in the form of nothing,only in the formof an object, a possession. La noire de...Nulle part;Personne;Rien.Postcolonial rage at its finest.
"France is the kitchen, the living room, the bathroom and my bedroom.” In another movie it might seem hyperbolic to equate displacement to imprisonment and menial servitude to slavery, but with the point-of-view of the main character who has so brutally been stripped of her identity and her humanity by indifferent colonials, it seems a fair assessment. The case against the injustices of colonialism is so calmly laid out through several tiny moments and the subjective voice over that I found it effectively shocking when the simmer turns to a boil in the final moments.
the anger and oppression in here is mostly quiet. it simmers before it explodes. white supremacy manifests itself in subconscious gestures and daily cruelties just as much as in colonial rule. i felt just as constrained by that apartment as the protagonist.
De film volgt een jonge Senegalese vrouw die naar Frankrijk verhuist om als kindermeisje te werken voor een wit gezin, maar te maken krijgt met diepe isolatie, racisme en huishoudelijke slavernij.
De film werd in 1966 geregisseerd door Ousmane Sembène en geldt als een fundamenteel werk en een mijlpaal in de Afrikaanse cinema.
De film won de Prix FIPRESCI en de Prix de l'UCC op het Filmfestival van Carthage in 1966.
Ja, de film is voornamelijk in het Frans met Engelse ondertiteling.
