when shirley maclaine said she didn't understand frank sinatra's story but she loved it anyway in the same way she didn't understand frank but loved him anyway, and he immediately melts, i started crying. she makes me so sad i love her so much.
In de zomer van 1948 verliet Dave Hirsch het leger. Als aspirant-romanschrijver, maar een verstokte feestvierder, arriveert hij op een mooie ochtend met de bus in Parkman, zijn geboorteplaats in Indiana. Hij wordt gevolgd door Ginnie Moorehead, een meisje in franje dat hij zich nauwelijks herinnert, een overblijfsel van zijn doorweekte avond de dag ervoor. Dave vindt zijn familie en vooral zijn broer en zijn tegenpool: Frank, heel conventioneel, netjes en succesvol. Terwijl Dave bevriend raakt met een man met zijn achtergrond, Bama Dillert, een gedesillusioneerde professionele speler, stelt zijn broer hem voor aan Gwen French, een lerares die even aantrekkelijk als streng is. Dit wekt bij Dave het verlangen naar een respectabel establishment zoals zijn broer. Maar hij weet nog steeds niet dat Ginnie dol op hem is en hem met hart en ziel volledig toegewijd is. Hij zal ook ontdekken dat ze gevolgd is door Raymond, haar vrijer die gek is van jaloezie en woede...
Some Came Running draait in 1 bioscoop in New York City - eerstvolgende voorstelling zaterdag 14 november om 13:00 in Museum of the Moving Image.
Volgende voorstellingen: zaterdag 14 november.
Volledig programma
Speeltijden van Some Came Running, elke ochtend ververst
Kies je bioscoop en krijg een seintje voordat de film van het doek verdwijnt.
when shirley maclaine said she didn't understand frank sinatra's story but she loved it anyway in the same way she didn't understand frank but loved him anyway, and he immediately melts, i started crying. she makes me so sad i love her so much.
93Layers of potent sadness in this picture, and it's all sourced from the actors. Frank Sinatra's brutal, lonely demeanor. Shirley MacLaine's tragic complexity. Dean Martin as a drunken rambler, a catalyst for the tension to break and expand across these wide Minnelli frames. There's not much plot here for a film based on a 1,200 page novel but the depth of feeling is immense. Watching it, I felt like I couldn't reach the bottom, with every subsequent scene re-contextualizing the last. Final sequence is explosive, sure, but the lingering intimacy is what got to me - a grave forever written in painful memories and vicious regret.
Just a moment...Enable JavaScript and cookies to continue
Een voormalig romanschrijver keert na zijn diensttijd in het leger tijdens WOII terug naar zijn kleine stadje in het Midwesten, krijgt te maken met zijn ambitieuze broer en raakt verscheurd tussen twee heel verschillende vrouwen.
Vincente Minnelli regisseerde het drama uit 1958 en bracht zijn kenmerkende visuele stijl naar een verhaal, gebaseerd op een roman van James Jones.
De film ontving vijf Oscarnominaties, waaronder een nominatie voor Beste Actrice voor Shirley MacLaine. Volledige programmering op Mood.
