The hero sings his own theme song to psyche out his enemies. Next level move.
Geregisseerd door Seijun Suzuki
東京流れ者
Een sfeervolle, door critici geprezen thriller.
Nadat yakuza-baas Kurata zijn eigen criminele imperium heeft ontbonden, biedt een rivaliserende kingpin een positie aan aan Kurata's top agent, Tetsuya 'Phoenix Tetsu' Hondo. Wanneer de zeer loyale Tetsu weigert, maakt Otsuka gebruik van de onstuitbare Tatsuzo de 'Viper', een meedogenloos huurwapen, om hem te vermoorden. Terwijl de Viper zijn doelwit door het platteland volgt, wordt de behendige Phoenix Tetsu bezorgd dat een van zijn voormalige medewerkers hem heeft verraden.
Tokyo Drifter draait in 1 bioscoop in London - eerstvolgende voorstelling donderdag 22 oktober om 21:00 in The Nickel Cinema.
Volgende voorstellingen: donderdag 22 oktober.
Volledig programma
Speeltijden van Tokyo Drifter, elke ochtend ververst
Kies je bioscoop en krijg een seintje voordat de film van het doek verdwijnt.
The hero sings his own theme song to psyche out his enemies. Next level move.
Takes what might’ve otherwise been a typical Japanese crime movie about henchmen realizing the pointless, chaotic brutality they wage on each over the mechanized power of their bosses (and choosing to become lone Ronin's instead) and turns into a candy-colored Yakuza noir/western/Bond/new wave pop explosion. Love that the studio kept giving this man smaller budgets as a message to chill the fuck out with the visual surrealism and musicality and this borderline avant-garde insanity of modernist art direction and feverish editing is what he came up with lol. Lost my shit when the titular Tokyo Drifter started singing his own theme song diegetically on his way to kill some mobsters.Full discussion on episode 146 of my podcast SLEAZOIDS.
The production design is fantastic, as is the music– but the editing and structure is so chaotic I couldn't enjoy– much less understand– what I was watching. Too dumb for it! Sorry! Still gonna whistle Tetsu's song all day!
Nadat een yakuza-syndicaat is ontbonden, weigert een hervormd lid zich aan te sluiten bij een rivaliserende bende en wordt hij gedwongen tot een meedogenloze reis door het land, terwijl hij aanslagen ontwijkt.
Seijun Suzuki regisseerde deze Japanse misdaadfilm uit 1966, bekend om zijn wild gestileerde en avant-gardistische benadering van studio genrefilms.
Volledige programmering op Mood.
