Angela Schanelec ([aŋˈɡeːla ˈʃaːnəlɛk]; geboren 1962) is een Duitse filmmaker en actrice. Haar films gingen in première op tal van gerenommeerde filmfestivals, waaronder het Filmfestival van Cannes, het Internationaal Filmfestival van Berlijn en het Internationaal Filmfestival van Toronto. Ze wordt vaak vergeleken met diverse Europese avant-garde filmmakers, zoals Chantal Akerman, Michelangelo Antonioni en Robert Bresson, die ze als belangrijke invloeden aanhaalt. Op het 69e Internationaal Filmfestival van Berlijn won Schanelec de Zilveren Beer voor Beste Regisseur voor haar film 'I Was at Home, But...' (2019). Op het 73e Internationaal Filmfestival van Berlijn won Schanelec de Zilveren Beer voor Beste Scenario voor haar film 'Music' (2023). Schanelec werd geboren in Aalen, Baden-Württemberg, Duitsland. Ze begon haar artistieke carrière als actrice op het toneel, maar staat nu vooral bekend om haar carrière als filmmaker, die begon tijdens haar studie aan de Duitse Film- en Televisieacademie Berlijn (dffb). Daar studeerde ze onder Harun Farocki en Hartmut Bitomsky en ontmoette ze Christian Petzold en Thomas Arslan. Samen vormden zij de zogenaamde eerste golf van de Berlijnse School.

Weet wanneer de volgende film van Angela Schanelec uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
Angela Schanelec is een Duitse filmmaker, actrice en centrale figuur van de Berlijnse School, erkend voor haar kenmerkende minimalistische esthetiek.
Ze staat bekend om het regisseren van veelgeprezen festivalfilms, waaronder 'I Was at Home, But...' en 'Music'.
Ze studeerde aan de Duitse Film- en Televisieacademie Berlijn en doceert narratieve film aan de Universiteit voor Schone Kunsten Hamburg. Volledige filmografie op Mood.