Aurélien Recoing (geboren 5 mei 1958) is een Franse acteur en theaterregisseur. Aurélien Recoing is de zoon van Alain Recoing (poppenspeler), en de broer van Éloi Recoing (regisseur en vertaler), Blaise Recoing (acteur en muzikant), en David Recoing (pianist, componist). Geboren in Parijs op 5 mei 1958, begon Aurélien Recoing in 1974 met acteren aan Cours Florent en studeerde aan Quartier d'Ivry. In 1977 sloot de acteur-in-opleiding, die vloeiend Engels en een beetje Russisch sprak, zich aan bij het Conservatoire national supérieur d'art dramatique in Parijs, waar hij studeerde onder Jean-Pierre Miquel en Antoine Vitez. Hij heeft in meer dan 30 toneelstukken gespeeld en regisseerde podiumvoorstellingen van werken van Thomas Bernhard, Fernando Pessoa en Paul Claudel. Hij ontving in 1989 de Prix Gérard Philipe. In 1980 zette Aurélien Recoing zijn eerste stappen in de filmwereld met Exploits of a Young Don Juan. Omdat hij van art-house cinema hield, werkte hij samen met Philippe Garrel aan Emergency Kisses (Les baisers de secours) en met Laurence Ferreira Barbosa aan Modern Life. De acteur werd in 2001 beroemd dankzij Laurent Cantets Time Out (L'Emploi du Temps), waarin hij een man speelt die een vals leven verzint om te voorkomen dat hij zijn vrienden en familie vertelt dat hij is ontslagen. Naarmate hij steeds meer gevraagd werd, wisselde hij af tussen blockbusters zoals Ruby & Quentin en That Woman en art-house films zoals L'Ennemi naturel en Orlando Vargas. Hij leende zijn talenten aan een aantal ongewone projecten; in 2006 portretteerde hij gokkers in 13 Tzameti, de zwart-wit thriller van Géla Babluani, en verscheen ook in Forgive Me (Pardonnez-moi), het drama in home-movie-stijl van Maïwenn. In hetzelfde jaar bevond de fysiek imposante acteur zich getransporteerd naar Frankrijk van 1914 in Fragments of Antonin, en vervolgens naar Kabylië van 1959 in Intimate Enemies van Florent Emilio Siri. In 2008 speelde hij in Franck Llopis' Paris Nord-Sud en in La Saison des Orphelins. Het jaar daarop werd hij gecast in Gilles Béhats misdaadthriller Diamant 13 met Gérard Depardieu, en in Denis Dercourts Tomorrow at Dawn (Demain dès l'aube). Hij verscheen in The Horde, geregisseerd door Yannick Dahan en Benjamin Rocher, Xavier de Choudens' Joseph and the Girl met Jacques Dutronc, en Léon Desclozeaux's Cargo, the Lost Men in 2010. Hij verscheen in Frédéric Schoendoerffers Switch, evenals in Olias Barcos Kill Me Please, dat in 2010 de Marc'Aurelio d'Oro voor beste film won op het Filmfestival van Rome. Hij verscheen ook in Abdellatif Kechiches Blue is the Warmest Colour, dat de Palme d'Or won op Cannes. In 2020 verscheen hij in Adults in the room. Een aankomende verschijning is in Grand Ciel, een Arte Film. Hij maakte zijn eerste korte film als regisseur, The Rifleman (Un Bon Tireur), die in 2021 een Award Winner voor Beste Drama won. Hij ontwikkelt zijn eerste speelfilm Naked Hands (À Mains Nues) met Sensito Films Productions. Bron: Artikel "Aurélien Recoing" van Wikipedia in het Engels, onder licentie CC-BY-SA.
Weet wanneer de volgende film van Aurélien Recoing uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
Aurélien Recoing is een Franse acteur en theaterregisseur die getraind heeft aan Cours Florent en het Conservatoire national supérieur d'art dramatique in Parijs.
Hij staat vooral bekend om zijn doorbraak hoofdrol in Laurent Cantets 'Time Out' en opmerkelijke rollen in 'Blue Is the Warmest Color' en 'Ruby & Quentin'.
Zijn filmografie omvat de Palme d'Or-winnaar 'Blue Is the Warmest Color', 'Black Box' en de thriller '13 Tzameti'. Volledige filmografie op Mood.
