Caterina Boratto (15 maart 1915 – 14 september 2010) was een Italiaanse filmactrice. Ze speelde in 50 films tussen 1936 en 1993. Geboren in Turijn, studeerde Boratto aan het Muzikaal Lyceum in haar geboorteplaats met als doel zangeres te worden; opgemerkt door Guido Brignone, maakte ze haar debuut in To Live, naast Tito Schipa. Dankzij het succes van de film werd ze onmiddellijk een ster in het Telefoni Bianchi-genre, en kreeg ze ook een zevenjarig contract bij Metro-Goldwyn-Mayer dat uiteindelijk ontbonden werd vanwege de Tweede Wereldoorlog. In 1943 verloor Boratto twee broers, de partizaan Renato en de soldaat Filiberto, gedood in het bloedbad van de Acqui-divisie. In 1944 trouwde ze met een arts, Armando Ceratto, met wie ze twee kinderen kreeg. Behalve een film in 1951, trok ze zich in feite twintig jaar lang terug uit de showbusiness voordat ze twee hoofdrollen accepteerde in 8½ en Juliet of the Spirits van Federico Fellini, die haar kende van de set van The Peddler and the Lady, waar hij als scenarioschrijver diende. Vanaf de tweede helft van de jaren '60 begon Boratto weer regelmatig in films te verschijnen, en vanaf eind jaren '70 werd ze ook erg actief op televisie, waar ze in tientallen televisieseries werd gecast.
Weet wanneer de volgende film van Caterina Boratto uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
Caterina Boratto was een Italiaanse filmactrice, gevierd om haar werk in klassieke cinema, beginnend als leidende ster in het Telefoni Bianchi-genre voordat ze overstapte naar prominente karakterrollen.
Ze is vooral bekend om haar memorabele optredens in Federico Fellini's 8½ en Juliet of the Spirits, evenals Pier Paolo Pasolini's Salò, or the 120 Days of Sodom.
Ze werkte samen met vooraanstaande Italiaanse regisseurs, waaronder Federico Fellini, Pier Paolo Pasolini en Mario Soldati.
