Christina Lindberg

Britt Christina Marinette Lindberg (geboren op 6 december 1950 in Göteborg, Zweden) is een Zweedse actrice en glamourmodel die internationaal bekend werd door haar werk in de late jaren '60 en vroege jaren '70. Tijdens haar middelbare schooltijd (ze was ongeveer 18 jaar oud) begon ze te poseren voor mannenbladen, zoals FIB aktuellt en Lektyr, nadat ze al enige aandacht had getrokken met foto's in badpakken voor kranten. Ze verscheen later in mannenbladen zoals Penthouse (VK), Playboy (VS), Lui (Frankrijk) en Mayfair (VK). Ze was een Penthouse Pet in de juni-uitgave van 1970 van Penthouse. Lindberg heeft in 23 speelfilms gespeeld, waarvan de meeste erotische, exploitatie- of softcore-films zijn. Haar eerste film was een Amerikaanse productie (Maid in Sweden), gefilmd in Zweden met een Zweedse cast. Haar tweede rol kreeg ze in Jan Halldoff's komedie Rötmånad, die in 1970 werd uitgebracht. De film werd gezien door meer dan 250.000 Zweden en werd een commercieel succes. Haar derde film, Exponerad, werd met veel bombarie uitgebracht op het Cannes festival in 1971 en maakte haar tot een internationale beroemdheid. Een lange reeks exploitatie-films volgde, waarvan er vele werden gefilmd in Duitsland en Japan. Als onderdeel van de marketingcampagne voor Exponerad maakte ze ook een publiciteitstournee door Japan, wat later leidde tot een uitnodiging om in Japanse exploitatie-films te verschijnen. In Japan speelde ze een belangrijke bijrol in Norifumi Suzuki's Pink film klassieker Sex & Fury. In 1972 speelde ze de rol van Madeleine in Bo A. Vibenius' controversiële film Thriller – en grym film. Regisseur Quentin Tarantino sprak zijn bewondering uit voor zowel de film als Lindberg's optreden, en Madeleine diende later als inspiratie voor Uma Thurman's personage in Tarantino's Kill Bill films. In Kill Bill leende hij ook elementen uit Sex & Fury. In de actie-komedieparodie Sex, lögner & videovåld maakte Lindberg een korte cameo als Madeleine. Lindberg vond het niet prettig dat naaktfoto's steeds explicieter werden en tijdens de opnames van Gerard Damiano's Flossie (ook bekend als Natalie – niet te verwarren met een film uit 1974 met dezelfde naam, geregisseerd door Mac Ahlberg en met Marie Forså in de hoofdrol) in West-Duitsland, verliet ze de set en keerde terug naar Zweden. Damiano (die ook de beruchte Deep Throat regisseerde) overtuigde Lindberg om te vertrekken omdat hij wist dat het een hardcore film zou worden. Enkele jaren probeerde de Duitse producent haar terug te halen in een poging de film te voltooien. Volgens Videooze (nr. 8, 1996) waren er ongeveer 1.000 meter film opgenomen door Damiano. De productie stopte en werd nooit hervat. Beschrijving hierboven uit het Wikipedia-artikel Christina Lindberg, gelicentieerd onder CC-BY-SA, volledige lijst van bijdragers op Wikipedia.