George Brent (geboren George Brendan Nolan; 15 maart 1904 – 26 mei 1979) was een Iers-Amerikaanse toneel-, film- en televisieacteur. Brent werd geboren in Ballinasloe, County Galway in 1904 als zoon van John J. en Mary (geb. McGuinness) Nolan. Zijn moeder was afkomstig uit Clonfad, Moore, County Roscommon. Brent maakte zijn eerste film, Under Suspicion, in 1930. Gedurende de volgende twee jaar verscheen hij in een aantal kleine films geproduceerd door Universal Studios en Fox, voordat hij in 1932 een contract tekende bij Warner Bros. Hij bleef de volgende 20 jaar bij Warner Bros. en bouwde een succesvolle carrière op als een toonaangevende hoofdrolspeler in de late jaren '30 en '40. Zeer gewaardeerd door Bette Davis, werd hij haar meest frequente mannelijke tegenspeler, met wie hij in 13 films verscheen, waaronder Front Page Woman (1935), Special Agent (1935), The Golden Arrow (1936), Jezebel (1938), The Old Maid (1939), Dark Victory (1939) en The Great Lie (1941). Brent speelde ook tegenover Ruby Keeler in 42nd Street (1933), Greta Garbo in The Painted Veil (1934), Ginger Rogers in In Person (1935), Madeleine Carroll in The Case Against Mrs. Ames (1936), Jean Arthur in More Than a Secretary (1936), Myrna Loy in Stamboul Quest (1934) en The Rains Came (1939), Merle Oberon in 'Til We Meet Again (1940), Ann Sheridan in Honeymoon for Three (1941), Joan Fontaine in The Affairs of Susan (1945), Barbara Stanwyck in So Big! (1932), The Purchase Price (1932), Baby Face (1933), The Gay Sisters (1942) en My Reputation (1946), Claudette Colbert in Tomorrow Is Forever (1946), Dorothy McGuire in The Spiral Staircase (1946), Lucille Ball in Lover Come Back (1946) en Yvonne De Carlo in Slave Girl (1947). Brent maakte vanaf het einde van de jaren '40 de overstap naar "B"-films en ging in 1953 met pensioen uit de filmwereld. Hij bleef tot 1960 op televisie verschijnen, onder meer in de religieuze anthologieserie Crossroads. Hij kreeg de hoofdrol in de televisieserie Wire Service uit 1956. In 1978 maakte hij nog één laatste film, de televisiefilm Born Again. In 1960 werd Brent opgenomen in de Hollywood Walk of Fame met twee sterren. Hij ontving een ster voor films op 1709 Vine Street en een tweede ster op 1612 Vine Street voor zijn werk in de televisie. Brent was vijf keer getrouwd: Helen Louise Campbell (1925–1927), Ruth Chatterton (1932–1934), Constance Worth (1937), Ann Sheridan (1942–1943) en Janet Michaels (1947–1974). Zijn laatste huwelijk met Janet Michaels, een voormalig model en kledingontwerpster, duurde 27 jaar tot haar dood in 1974. Ze hadden een zoon en een dochter. Brent had ook een langdurige relatie met zijn frequente Warner Bros. tegenspeelster, actrice Bette Davis, die haar laatste ontmoeting met Brent beschreef na vele jaren van vervreemding. Hij leed aan ernstige emfyseem, en zij uitte grote droefheid over zijn slechte gezondheid en achteruitgang. George Brent overleed in 1979 in Solana Beach, Californië.

Weet wanneer de volgende film van George Brent uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
George Brent was een Iers-Amerikaanse toneel-, film- en televisieacteur die tijdens de jaren '30 en '40 een prominente hoofdrolspeler werd voor Warner Bros.
Hij is vooral bekend als frequente tegenspeler van Bette Davis, en verscheen in klassieke titels als Dark Victory, Jezebel en The Spiral Staircase. Volledige filmografie op Mood.