Marthe Keller

Marthe Keller (geboren 28 januari 1945 in Bazel, Zwitserland) is een Zwitserse actrice en operaregisseur. Ze studeerde als kind ballet, maar stopte na een ski-ongeval op 16-jarige leeftijd. Ze stapte over naar acteren en werkte in Berlijn bij het Schiller Theater en het Berliner Ensemble. Kellers vroege filmoptredens waren in Funeral in Berlin (1966, onvermeld) en de Duitse film Wilder Reiter GmbH (1967). Ze verscheen in een reeks Franse films in de jaren zeventig, waaronder Un cave (1971), La raison du plus fou (1973) en Toute une vie (And Now My Love, 1974). Haar beroemdste Amerikaanse filmoptredens zijn haar Golden Globe-genomineerde vertolking als de vriendin van Dustin Hoffman in Marathon Man en haar rol als een femme fatale Arabische terrorist die een aanval leidt op de Super Bowl in Black Sunday, beide waren noodlottige personages op het hoogtepunt van elke film. Keller speelde ook met William Holden in de Billy Wilder-film Fedora uit 1978. Ze verscheen naast Al Pacino in de auto-racingsfilm Bobby Deerfield, en vervolgens hadden de twee een relatie. Sindsdien heeft Keller consistenter gewerkt in de Europese cinema dan in Amerikaanse films. Haar latere films omvatten Dark Eyes, met Marcello Mastroianni. In 2001 verscheen Keller in een Broadway-bewerking van Abby Manns toneelstuk Judgment at Nuremberg als Mrs. Bertholt (de rol gespeeld door Marlene Dietrich in de Stanley Kramer-filmversie uit 1961). Ze werd genomineerd voor een Tony Award als Beste Bijrol voor deze vertolking. Naast haar werk in film en theater heeft Keller een carrière opgebouwd in klassieke muziek als spreker en operaregisseur. Ze heeft de spreekrol van Jeanne d'Arc vertolkt in het oratorium Jeanne d'Arc au Bûcher van Arthur Honegger bij verschillende gelegenheden, met dirigenten als Seiji Ozawa en Kurt Masur. Ze heeft de rol opgenomen voor Deutsche Grammophon met Ozawa (DG 429 412-2). Keller heeft ook het gesproken deel voorgedragen in Igor Stravinsky's Perséphone. Ze heeft klassieke muziekmelodrama's voor spreker en piano in recital uitgevoerd. De Zwitserse componist Michael Jarrell schreef het melodrama Cassandre, naar de roman van Christa Wolf, voor Keller, die in 1994 de wereldpremière gaf. Kellers eerste productie als operaregisseur was Dialogues des Carmélites, voor Opéra National du Rhin, in 1999. Deze productie kreeg later dat jaar een semi-uitgevoerde voorstelling in Londen. Ze regisseerde ook Lucia di Lammermoor voor Washington National Opera en voor Los Angeles Opera. Haar regiedebuut bij de Metropolitan Opera was in een productie van Don Giovanni uit 2004. Keller heeft een zoon, Alexandre (geboren in 1971), uit haar relatie met Philippe de Broca. Beschrijving hierboven uit het Wikipedia-artikel Marthe Keller, onder licentie CC-BY-SA, volledige lijst van bijdragers op Wikipedia.