Reiko Ike

Reiko Ike is een Japanse actrice, zangeres en idool, geboren op 25 mei 1953 in Tokio. Ze was een van de leidende figuren van pinku eiga (Japanse erotische films) in de jaren 1970. Reiko Ike begon haar filmcarrière in 1971 op 18-jarige leeftijd, onder contract bij Toei, een grote Japanse studio. Ze werd al snel een ster van het pinku eiga-genre, waar ze femme fatale-rollen speelde die vaak erotiek, geweld en dramatische plots combineerden. Haar beroemdste films zijn onder meer: Naast haar filmcarrière was Reiko Ike ook zangeres. Ze bracht verschillende singles en albums uit, vaak gekoppeld aan haar films. Haar nummers, zoals "Urami Bushi" (1973) en "Onna no Yume" (1974), combineerden pop, rock en yakuza-invloeden, wat de esthetiek van haar films weerspiegelde. Ze nam zelfs duetten op met andere pinku eiga-sterren, zoals Miki Sugimoto. Haar persoonlijke leven werd getekend door schandalen. In de jaren 1980 werd ze verschillende keren gearresteerd voor drugsbezit en -gebruik, illegale gokpraktijken en vermeende banden met de Japanse criminele onderwereld (yakuza). Deze incidenten brachten een einde aan haar film- en muziekcarrière. Na haar laatste arrestatie in 1982 verdween ze uit de schijnwerpers en verliet ze de entertainmentindustrie. Reiko Ike probeerde in de jaren 1990 een terugkeer te maken, onder meer door te verschijnen in documentaires over pinku eiga en interviews te geven. Ze blijft een cultfiguur onder fans van de Japanse cinema uit de jaren 70, en wordt vaak genoemd als een van de meest iconische actrices van het genre. In 2020 gaf ze een interview aan een Japans mediakanaal, waarin ze nostalgisch terugkeek op haar carrière en de excessen van haar jeugd. Tegenwoordig leeft ze afgezonderd van het openbare leven, ver weg van de schijnwerpers.