boomers: "no one had autism in my day"their uncle Klas-Göran:
Επηρεασμένος από τις εικόνες ενός κυβερνητικού φυλλαδίου για την περίπτωση πολέμου, ένας Σουηδός αγρότης αρχίζει να οχυρώνει το σπίτι του. Μέσα από χρόνια συλλογής παλιοσίδερων, μετατρέπει το κτίριο σε φρούριο για να προστατεύσει τον εαυτό του και τους γείτονες. Καθώς η κατασκευή προχωρά, η πραγματικότητα συγχέεται με την απειλή της καταστροφής, κάνοντας το έργο έμμονη ιδέα για τον μοναχικό πρωταγωνιστή.
Η «Οχυρό» δεν παίζεται σε κινηματογράφους αυτή τη στιγμή.
Ακολούθησε την ταινία στην εφαρμογή για ειδοποίηση όταν προστεθούν προβολές.
Προβολές για Οχυρό, ενημερωμένες κάθε πρωί
Διάλεξε σινεμά και πάρε υπενθύμιση πριν κατέβει.
boomers: "no one had autism in my day"their uncle Klas-Göran:
mi casa del minecraft literal
The Belá Tarr version of this is sinisterly waiting in the wings, with all of its subject’s dangerous, tetanus/black lung-inducing labours (melting car tyres in an indoor stove to make tar???) drawn out to excruciating length. As it stands, a rapid 85 minutes tightens the film’s belt significantly, and Denis Lavant’s effortlessly compelling physicality fills every moment with intrigue when all that’s there on paper is bitter irony. I would be interested to see what Swedish people think of his performance, and in particular his voice; I think I was detecting some bonkers vocal work in bridging his French accent with a whole new language. Maybe that’s the point; Persson was a man out of place and stuck in time, a fringe character on the outskirts waiting for the world to end instead of living his life in a fulfilling way. I’d still like that Belá Tarr version, mind.
Παρακολουθεί έναν μοναχικό Σουηδό αγροτικό εργάτη που εμμονικά μετατρέπει το σπίτι του σε οχυρωμένο καταφύγιο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Σκηνοθετήθηκε από τον εικαστικό και κινηματογραφιστή John Skoog το 2026, σηματοδοτώντας τη μετάβασή του στη μυθοπλασία μεγάλου μήκους.
Ώρες προβολών και τοπικές προβολές για το Redoubt στο Mood.
