Ο Αντώνης Σαμαράκης (16 Αυγούστου 1919 – 8 Αυγούστου 2003) ήταν Έλληνας συγγραφέας της μεταπολεμικής γενιάς, του οποίου το έργο εξερευνά θέματα ανθρωπισμού, τους κινδύνους του ολοκληρωτισμού και πτυχές της κοινωνικής αποξένωσης. Θεωρείται ένας από τους πιο παραγωγικούς Έλληνες συγγραφείς και ο δεύτερος πιο μεταφρασμένος, μετά τον Νίκο Καζαντζάκη. Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Αφού αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Λύκειο, σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, συμμετείχε στην ελληνική αντίσταση εντασσόμενος στην Εθνική Αλληλεγγύη, πρόδρομο της κύριας αριστερής οργανώσεως αντίστασης, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Το 1944 συνελήφθη από τους Ναζί και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να αποδράσει. Το 1963 παντρεύτηκε την Ελένη Κουρμπανά. Ο Σαμαράκης εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες σε κοινωνικά θέματα και το 1989 ανακηρύχθηκε Πρέσβης Καλής Θελήσεως της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου. Η πρώτη του ουσιαστική εμφάνιση στον λογοτεχνικό χώρο έγινε το 1954 με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων "Αναζήτηση Ζωής". Είναι ένας από τους πιο μεταφρασμένους Έλληνες πεζογράφους, καθώς τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Το 1965 κυκλοφόρησε "Η Αρρώστια", το πιο γνωστό του έργο. Ένα σπάνιο παράδειγμα ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας, μέρος θρίλερ και μέρος πολιτικής σάτιρας, απέφερε στον Σαμαράκη παγκόσμια αναγνώριση και τον έφερε σε επαφή με μερικούς από τους σπουδαίους συγγραφείς της εποχής. Το 1975, μεταφέρθηκε σε ταινία με τίτλο La faille (μεταφρασμένο ως "Weak Spot" στα αγγλικά) σε σκηνοθεσία Peter Fleischmann. Το 1973 έγραψε τη μεγαλύτερη νουβέλα του, "Το Διαβατήριο", η οποία αντικατοπτρίζει τις εμπειρίες του κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, όταν του αρνήθηκαν διαβατήριο εκτός εάν έγραφε κάτι ευνοϊκό για το καθεστώς. Η ιστορία δεν είναι απλώς αυτοβιογραφική, αλλά γενικεύει την δεινή θέση του αθώου θύματος ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος. Ο Σαμαράκης είχε μεγάλη κριτική αποδοχή και εμπορική επιτυχία στην ηπειρωτική Ευρώπη, ειδικά στη Γερμανία, τη Σκανδιναβία και τη Γαλλία, παρά στις ΗΠΑ ή τη Βρετανία. Το έργο του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από συγγραφείς όπως ο Arthur Koestler, ο George Simenon και η Agatha Christie. Ο σκηνοθέτης Luis Buñuel ήταν επίσης μεγάλος θαυμαστής του έργου του. Το έργο του Σαμαράκη έχει ισχυρό στοιχείο κοινωνικής καταγγελίας και αντικατοπτρίζει τις προσωπικές του ανησυχίες για το παρόν και το μέλλον της σύγχρονης κοινωνίας. Χρησιμοποίησε απλή γλώσσα και λιτό ύφος και προσέγγισε τα θέματά του από μια έντονα ανθρωποκεντρική γωνία. Χαρακτηριζόταν από την αγάπη του για τους νέους. Ήταν δική του ιδέα η δημιουργία της Βουλής των Εφήβων από το Ελληνικό Κράτος, οδηγώντας στη διοργάνωση ανεπίσημων συναντήσεων της Βουλής, όπου δίνεται ο λόγος σε νέους από όλη τη χώρα. Ο Αντώνης Σαμαράκης πέθανε στις 8 Αυγούστου 2003 στην Πύλο. Σύμφωνα με την επιθυμία του, το σώμα του δωρίστηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για έρευνα από φοιτητές ιατρικής.

Μάθε πότε βγαίνει η επόμενη ταινία: Antonis Samarakis
Κάνε follow και θα σου πούμε μόλις φτάσει στα σινεμά.
Ο Αντώνης Σαμαράκης ήταν ένας διακεκριμένος Έλληνας μεταπολεμικός συγγραφέας και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνδεδεμένος με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας και τη UNICEF.
Ο Αντώνης Σαμαράκης είναι γνωστός για τη συγγραφή επιδραστικών έργων όπως το μυθιστόρημα "Η Αρρώστια" και για τη συμβολή του σε ταινίες όπως "Το Ποτάμι" και "Επιστροφή".