Ο Κλοντ Σατέ (23 Φεβρουαρίου 1924 – 22 Ιουλίου 2000) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ήταν χρονογράφος της μεταπολεμικής γαλλικής κοινωνίας. Έκανε συνολικά πέντε ταινίες με την αγαπημένη του ηθοποιό, Ρόμι Σνάιντερ. Γεννημένος στο Μοντρούζ, Ω-ντε-Σεν, Γαλλία, ο Σατέ αρχικά σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική πριν παρακολουθήσει πανεπιστήμιο κινηματογράφου στο Παρίσι, όπου ξεκίνησε την καριέρα του και αργότερα έγινε τηλεοπτικός παραγωγός. Η πρώτη του ταινία, "Γεια σου χαρά!" (αρχικά Bonjour Sourire), κυκλοφόρησε το 1956. Έλαβε διεθνή προσοχή με τα "Πράγματα της ζωής" (Les choses de la vie, 1970), την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε, όπως και τις υπόλοιπες μεταγενέστερες ταινίες του. Με πρωταγωνιστή τον Μισέλ Πικολί, προβλήθηκε σε διαγωνισμό στο Φεστιβάλ Καννών του 1970. Η ταινία αναζωογόνησε επίσης την καριέρα της Ρόμι Σνάιντερ· έπαιξε σε αρκετές μεταγενέστερες ταινίες του Σατέ. Στην επόμενη ταινία του, "Μαξ και οι σκραπατζήδες" (Max et les Ferrailleurs, 1971), η Σνάιντερ υποδύθηκε μια πόρνη, ενώ στο "Σεζάρ και Ροζαλί" (César et Rosalie, 1972) υποδύθηκε μια παντρεμένη γυναίκα που αντιμετωπίζει την επανεμφάνιση ενός παλιού έρωτα. Το "Βενσάν, Φρανσουά, Πολ και οι άλλοι" (Vincent, Paul, François, et les Autres, 1974) είναι μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του Σατέ. Τέσσερις άνδρες της μεσαίας τάξης συναντιούνται στην επαρχία κάθε Σαββατοκύριακο κυρίως για να συζητήσουν τις ζωές τους. Εκτός από τον Πικολί, πρωταγωνιστούσαν οι Υβ Μοντάν, Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Στεφάν Οντράν. Ο Πίτερ Μπράντσο της Guardian σε άρθρο του 2020 προς τιμήν του Μισέλ Πικολί, θεώρησε ότι ήταν «αναμφίβολα ήταν η καλύτερη» από τις «πέντε πολύ καλά αποδεκτές ταινίες» στις οποίες ο ηθοποιός και ο σκηνοθέτης συνεργάστηκαν. Ο Σατέ γνώρισε ακόμη μεγαλύτερη κριτική επιτυχία με το "Μάντο" (Mado, 1976). Η ταινία του "Μια απλή ιστορία" (Une Histoire simple, 1978) προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η ταινία είχε ξανά πρωταγωνίστρια τη Σνάιντερ, αυτή τη φορά ως μια δυσαρεστημένη εργαζόμενη γυναίκα γύρω στα 40. Κέρδισε το βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της. Τη δεκαετία του 1980, έκανε μόνο δύο ταινίες: "Φίλησέ με, σε παρακαλώ!" (Garçon!, 1983), ένα δράμα με πρωταγωνιστή τον Υβ Μοντάν ως σερβιτόρο μέσης ηλικίας, και την κωμωδία "Λίγες μέρες μαζί μου" (Quelques Jours Avec Moi, 1988). Ο Κλοντ Σατέ κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και το Σεζάρ Καλύτερου Σκηνοθέτη για το "Μια καρδιά τον χειμώνα" (Un cœur en hiver, 1992) και έλαβε ξανά το Σεζάρ για το "Νέλλη και ο κύριος Αρνό" (Nelly et Monsieur Arnaud, 1995). Και οι δύο ταινίες είχαν πρωταγωνίστρια την Εμανουέλ Μπεάρ. Εκτός από τη δική του σκηνοθεσία, έγραψε επίσης σενάρια για άλλους σκηνοθέτες. Ο Κλοντ Σατέ πέθανε από καρκίνο του ήπατος στο Παρίσι στις 22 Ιουλίου 2000 και κηδεύτηκε εκεί στο Κοιμητήριο Μονπαρνάς. Το 2001, από 5 Μαΐου έως 14 Ιουλίου, το Canal Plus πρόβαλε έντεκα από τις μεγάλου μήκους ταινίες του στις τελικές τους εκδοχές, μετά τη δουλειά που έγινε με την Μπεατρίς Βαλμπέν. Περιγραφή από το άρθρο της Wikipedia Claude Sautet, με άδεια CC-BY-SA, πλήρης κατάλογος συντελεστών στη Wikipedia.

Μάθε πότε βγαίνει η επόμενη ταινία: Claude Sautet
Κάνε follow και θα σου πούμε μόλις φτάσει στα σινεμά.
Ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος, αναγνωρισμένος ως χρονογράφος της μεταπολεμικής γαλλικής κοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων.
Είναι γνωστός για αναγνωρισμένα δράματα όπως "Τα πράγματα της ζωής", "Σεζάρ και Ροζαλί" και "Μια καρδιά τον χειμώνα". Πλήρης φιλμογραφία στο Mood.