Claude Sautet (23 februari 1924 – 22 juli 2000) was een Franse filmregisseur en scenarioschrijver. Hij was een chroniqueur van de naoorlogse Franse samenleving. Hij maakte in totaal vijf films met zijn favoriete actrice Romy Schneider. Geboren in Montrouge, Hauts-de-Seine, Frankrijk, studeerde Sautet eerst schilderen en beeldhouwen voordat hij een filmschool in Parijs bezocht waar hij zijn carrière begon en later televisiemaker werd. Zijn eerste film, Hello Smile! (oorspronkelijk Bonjour Sourire) werd uitgebracht in 1956. Hij verwierf internationale bekendheid met The Things of Life (Les choses de la vie, 1970), die hij schreef en regisseerde, net als de rest van zijn latere films. Met Michel Piccoli in de mannelijke hoofdrol, werd de film vertoond in competitie op het Filmfestival van Cannes in 1970. De film redde ook de carrière van Romy Schneider; ze speelde in verschillende latere films van Sautet. In zijn volgende film Max and the Junkmen (Max et les Ferrailleurs, 1971) speelde Schneider een prostituee, terwijl ze in César and Rosalie (César et Rosalie, 1972) een getrouwde vrouw speelde die omgaat met de terugkeer van een oude vlam. Vincent, François, Paul and the Others (Vincent, Paul, François, et les Autres, 1974) is een van Sautets meest geprezen films. Vier mannen uit de middenklasse ontmoeten elkaar elk weekend op het platteland, voornamelijk om hun leven te bespreken. Naast Piccoli speelden ook Yves Montand, Gérard Depardieu en Stéphane Audran mee. Peter Bradshaw van The Guardian schreef in een eerbetoonartikel aan Michel Piccoli in 2020 dat de film "waarschijnlijk de beste" was van de "vijf zeer goed ontvangen films" waar de acteur en regisseur aan samenwerkten. Sautet behaalde nog meer kritisch succes met Mado (1976). Zijn film A Simple Story (Une Histoire simple, 1978) werd genomineerd voor een Oscar voor Beste Buitenlandse Film. De film bevatte opnieuw Schneider, dit keer als een ontevreden werkende vrouw van in de 40. Ze won de César Award voor Beste Actrice voor haar optreden. In de jaren '80 maakte hij slechts twee films: Waiter! (Garçon!, 1983), een drama met Yves Montand als een ober van middelbare leeftijd, en de komedie A Few Days with Me (Quelques Jours Avec Moi, 1988). Claude Sautet won de Zilveren Leeuw op het Filmfestival van Venetië en de César Award voor Beste Regisseur voor A Heart in Winter (Un cœur en hiver, 1992) en ontving de César nogmaals voor Nelly and Mr. Arnaud (Nelly et Monsieur Arnaud, 1995). Beide films speelden Emmanuelle Béart in de hoofdrol. Naast zijn eigen regiewerk schreef hij ook scenario's voor andere regisseurs. Claude Sautet overleed aan leverkanker in Parijs op 22 juli 2000 en werd daar begraven op de Montparnasse-begraafplaats. In 2001, van 5 mei tot 14 juli, zond Canal Plus elf van zijn speelfilms uit in hun definitieve versies, na het werk met Béatrice Valbin. Beschrijving hierboven uit het Wikipedia-artikel Claude Sautet, onder licentie CC-BY-SA, volledige lijst van bijdragers op Wikipedia.

Weet wanneer de volgende film van Claude Sautet uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
Hij was een Franse filmregisseur en scenarioschrijver die gevierd werd als chroniqueur van de naoorlogse Franse samenleving en menselijke relaties.
Hij is bekend van geprezen drama's zoals The Things of Life, César et Rosalie en A Heart in Winter. Volledige filmografie op Mood.