Enrique Zambrano

Αν σκεφτούμε ένα βιογραφικό για τον ήρεμο και χαμογελαστό ηθοποιό Enrique Zambrano, συνέβησαν αρκετές στιγμές: από τότε που είδε το φως για πρώτη φορά τις δεκαετίες του '20, μέχρι όταν πέθανε τις δεκαετίες του '60. Γεννήθηκε με έναν χαρακτήρα που αργότερα έγινε η όμορφη ηρεμία που τον έκανε. Πέθανε αφήνοντας ορφάνια και χηρεία σε μια οικογένεια στην οποία έδωσε ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Μπορούμε να αναφερθούμε στην ιστορία της ζωής του ως αυτήν ενός δέντρου. Θα μπορούσε να ανοίξει στις 5 Ιουλίου 1920 στο Μοντερέι, Νουέβο Λεόν, Μεξικό, όπου μια οικογένεια δέχεται το νεογέννητο παιδί της με καστανά μάτια, μαύρα μαλλιά και χείλη σε σχήμα έρωτα είδε το φως για πρώτη φορά. Οι γονείς της οικογένειας Zambrano-Echeverría ονόμασαν το μωρό τους Enrique Jesús, που σήμαινε, αν συγχωνεύαμε αυτά τα ονόματα, "Ο Κύριος του σπιτιού και της σωτηρίας". Με το πέρασμα του χρόνου, ο μικρός κύριος του σπιτιού, όπως έχουμε πει προηγουμένως, έγινε ένας όμορφος κύριος. Αλλά πήρε την καλλιτεχνική του ευκαιρία στην ηλικία των 23 ετών στον κινηματογράφο, κάτι που θα άλλαζε τη ζωή του για πάντα και που τον οδήγησε να γίνει μέρος του υπέροχου κόσμου της λαϊκής κουλτούρας στον υπόλοιπο κόσμο. Η χρονιά ήταν 1943. Ένας πολύ νέος Enrique Zambrano, πάτησε πόδι στον κόσμο της τέχνης με το δεξί πόδι, όταν γύρισε την πρώτη του ταινία, María Candelaria, που κυκλοφόρησε αργότερα το 1944. Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Η πιο διάσημη ταινία του ήταν το κλασικό θρίλερ καταστροφής της δεκαετίας του 1950, The Black Scorpion (1957), στην οποία υποδύθηκε τον Cayetano, έναν τεχνικό γραμμής που σκοτώθηκε από ένα φορτηγό. Η ζωή του Enrique ήταν μια ζωή μεταξύ καλλιτεχνικών έργων και οικογενειακής ζωής. Μέχρι τον θάνατό του, ήταν παντρεμένος με την κ. Patricia Alpizar. Ως αποτέλεσμα αυτού του γάμου, ο Enrique και η Patricia ίδρυσαν μια οικογένεια. Έγιναν οι περήφανοι και στοργικοί γονείς τεσσάρων παιδιών: Patricia, Eugenia, Joaquín και Enrique Zambrano Alpizar. Στις δεκαετίες του '60, περιέπληξε, εκτός από ηθοποιός και πατέρας, ως συγγραφέας, παραγωγός και σκηνοθέτης. Ήταν ο δημιουργός της σειράς Villalobos, με δύο ταινίες: The Justice of the Villalobos (1961) και Here Come the Villalobos (1962). Σε αυτή τη δεκαετία ασχολήθηκε επίσης με τη μεταγλώττιση, ως ηθοποιός, μεταφραστής, προσαρμογέας και τραγουδιστής. Ναι. Ήταν ο ερμηνευτής πολλών τραγουδιών στη μεταγλώττισή του. Αλλά ήταν η σκηνοθεσία, η μετάφραση και η προσαρμογή όπου αφιερώθηκε περισσότερο. Από όλες τις δουλειές μεταγλώττισης που έκανε, αυτή που έγραψε ιστορία για νεανότερο και μεγαλύτερο κοινό, ήταν η σκηνοθεσία των δύο πρώτων σεζόν του "Star Trek" του Gene Roddenberry. Σε αυτό το τηλεοπτικό κλασικό της δεκαετίας του 1960, ο Enrique έκανε επίσης δευτερεύουσες και περιστασιακές φωνές. Τα υπόλοιπα για αυτόν ήταν καθαρή σκηνοθεσία. Μεταξύ δουλειών και μεταγλώττισης, η ζωή του Enrique συνεχίστηκε κανονικά, μέχρι που το 1968, τον εξέπληξε ένα ανησυχητικό πρόβλημα υγείας: βρήκαν πέτρες στο συκώτι του. Έτσι, έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση σε νοσοκομείο της Πόλης του Μεξικού, για να αποτρέψουν την προχωρημένη πάθηση και να μην καταναλώσει το σώμα του. Σύμφωνα με μαρτυρίες συναδέλφων, στον Enrique δόθηκε πολλή αναισθησία για τη χειρουργική του επέμβαση χαμηλού κινδύνου. Αλλά δυστυχώς, η επέμβαση απέτυχε: ο Enrique πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1968, σε ηλικία 48 ετών, θύμα καρδιοαναπνευστικής ανακοπής, λόγω ιατρικής αμέλειας.