Ο Σάσα Πιτόεφ (γεννημένος Alexandre Pitoëff, 11 Μαρτίου 1920 – 21 Ιουλίου 1990) ήταν Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου, γεννημένος στην Ελβετία. Ο Πιτόεφ γεννήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας, στις 11 Μαρτίου 1920, γιος Ρώσων γονέων, της Λουντμίλα (το γένος Σμάνοβα) και του Γκεόργκι Πιτόεφ. Και οι δύο γονείς του γεννήθηκαν στην πόλη Τιφλίδα (στη σημερινή Γεωργία), τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι Πιτόεφ ήταν εξέχοντες ηθοποιοί στη Γαλλία, με τον Γκεόργκι να είναι ιδρυτικό μέλος του Cartel des Quatre (Ομάδα των Τεσσάρων), μιας ομάδας που περιλάμβανε τους Λουί Ζουβέ, Σαρλ Ντυλέν και Γκαστόν Μπατί, αφιερωμένη στην αναζωογόνηση του γαλλικού θεάτρου. Ο Σάσα αποφοίτησε από το Lycée Pasteur στο Neuilly-sur-Seine, στα προάστια του Παρισιού. Σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία υπό τον Ζουβέ στο Théâtre de l'Athénée. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο νεότερος Πιτόεφ ακολούθησε τη μητέρα του πίσω στην Ελβετία, όπου έπαιξε τους πρώτους του ρόλους. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στο Παρίσι, αναλαμβάνοντας γενικός διευθυντής στο Théâtre des Bouffes du Nord. Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με μια παράσταση του "Θείου Βάνια" το 1950, η οποία αποδείχθηκε τόσο κριτική όσο και εμπορική επιτυχία. Έγινε σταθερό σημείο του παρισινού θεάτρου τη δεκαετία του 1960, αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του δικού του θιάσου. Το ρεπερτόριό του περιλάμβανε έργα των Jean Genet, Eugène Ionesco, Hugo Claus, Robert Musil, Anna Langfus και Anton Chekhov. Με τη Romy Schneider, σκηνοθέτησε "Ο Γλάρος", "Ο Θείος Βάνια" και "Τρεις Αδελφές" στο Théâtre de l'Œuvre. Το 1967, πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία του με μια άριστα αναγνωρισμένη παραγωγή του "Ερρίκος Δ'" του Luigi Pirandello, την οποία σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε, μαζί με την Claude Jade. Ο Πιτόεφ έπαιξε τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο το 1952, στην ταινία ανθολογία "Οι Επτά Θανάσιμες Αμαρτίες". Εμφανιζόμενος σε πάνω από 50 ταινίες, είναι ίσως καλύτερα γνωστός για την ερμηνεία του στο αινιγματικό "Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ" (1960) του Alain Resnais, ως ο άγνωστος άνδρας που μπορεί ή μπορεί να μην είναι ο σύζυγος της Delphine Seyrig. Εμφανίστηκε σε ρόλους διαφόρων μεγεθών σε ταινίες όπως "Οι Κατάσκοποι" (1957) του Henri-Georges Clouzot, "Lady L" (1965) του Peter Ustinov, "Paris Burning?" (1966) του René Clément, και "Donkey Skin" (1970) του Jacques Demy. Συμμετείχε επίσης σε αρκετές αμερικανικές παραγωγές, όπως "Anastasia" (1956) του Anatole Litvak και "The Night of the Generals" (1967), "The Prize" (1963) του Mark Robson και "To Catch a Spy" (1971) του Dick Clement. Προς το τέλος της κινηματογραφικής του καριέρας, άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες τρόμου. Ο τελευταίος του ρόλος ήταν ως ο βιβλιοπώλης Καζάνιαν στο "Inferno" (1980) του Dario Argento. Για τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του, ο Πιτόεφ ήταν καθηγητής στην Εθνική Σχολή Τεχνών και Τεχνικών Θεάτρου (ENSATT) στη Λυών, όπου μαθητές του περιλάμβαναν τους Gérard Depardieu, Jean-Roger Milo και Niels Arestrup. Ο Πιτόεφ ήταν παντρεμένος με τη Γαλλίδα ηθοποιό Luce Garcia-Ville, μέχρι τον θάνατό της το 1975. Είχε δύο αδέλφια, την ηθοποιό Svetlana Pitoëff και τη συγγραφέα Aniouta Pitoëff. Το ύψος του και η χαρακτηριστικά αδύνατη, λιπόσαρκη εμφάνισή του μπορεί να ήταν συνέπεια του συνδρόμου Marfan. Έχοντας υποφέρει από κατάθλιψη τα τελευταία χρόνια της ζωής του, πέθανε στο Παρίσι στο νοσοκομείο Pitié-Salpêtrière στις 21 Ιουλίου 1990, σε ηλικία 70 ετών. Πηγή: Άρθρο "Sacha Pitoëff" από τη Wikipedia στα Αγγλικά, με άδεια CC-BY-SA 3.0.
Μάθε πότε βγαίνει η επόμενη ταινία: Sacha Pitoëff
Κάνε follow και θα σου πούμε μόλις φτάσει στα σινεμά.
Ο Σάσα Πιτόεφ ήταν Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου ελβετικής καταγωγής, αναγνωρισμένος για τη σημαντική του καριέρα στο παρισινό θέατρο και τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.
Είναι περισσότερο γνωστός για την ερμηνεία του στην αναγνωρισμένη ταινία "Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ" του Alain Resnais και για το εκτεταμένο θεατρικό του έργο σκηνοθεσίας.
Εργάστηκε στον avant-garde και arthouse κινηματογράφο, σε διεθνή ιστορικά δράματα και σε ταινίες τρόμου της ύστερης καριέρας του.
Υπηρέτησε ως καθηγητής στην Εθνική Σχολή Τεχνών και Τεχνικών Θεάτρου στη Λυών και διηύθυνε το Théâtre des Bouffes du Nord.