Sacha Pitoëff (geboren Alexandre Pitoëff; 11 maart 1920 – 21 juli 1990) was een Zwitsers-Franse acteur en theaterregisseur. Pitoëff werd geboren in Genève, Zwitserland, op 11 maart 1920, zoon van Russisch-geboren ouders Ludmilla (geboren Smanova) en Georges Pitoëff. Beide ouders waren geboren in de stad Tbilisi (in het huidige Georgië), destijds onderdeel van het Russische Rijk. De Pitoëffs waren vooraanstaande acteurs in Frankrijk; Georges was een van de oprichters van het Cartel des Quatre (Groep van Vier), een groep met onder meer Louis Jouvet, Charles Dullin en Gaston Baty, die zich toelegde op de verjonging van het Franse theater. Sacha studeerde af aan Lycée Pasteur in Neuilly-sur-Seine, buiten Parijs. Hij studeerde acteren en regie onder Jouvet aan het Théâtre de l'Athénée. Tijdens de Tweede Wereldoorlog volgde de jongere Pitoëff zijn moeder terug naar Zwitserland, waar hij zijn eerste rollen speelde. Na de oorlog keerde hij terug naar Parijs en werd algemeen directeur van het Théâtre des Bouffes du Nord. Zijn regiedebuut maakte hij in 1950 met een opvoering van Oom Wanja, wat zowel kritisch als commercieel een succes werd. Hij werd een vaste waarde in het Parijse theater in de jaren '60 en werd directeur van zijn eigen gezelschap. Zijn repertoire omvatte werken van Jean Genet, Eugène Ionesco, Hugo Claus, Robert Musil, Anna Langfus en Anton Tsjechov. Met Romy Schneider regisseerde hij De Meeuw, Oom Wanja en Drie Zusters in Théâtre de l'Œuvre. In 1967 behaalde hij zijn grootste succes met een geprezen productie van Luigi Pirandello's Hendrik IV, waarin hij de regie deed en de hoofdrol speelde, met Claude Jade. Pitoëff speelde zijn eerste filmrol in 1952, in de omnibusfilm De Zeven Zonden. Hij verscheen in meer dan 50 films en is waarschijnlijk het best bekend om zijn optreden in Alain Resnais' raadselachtige film Vorig jaar in Marienbad (1960), als de naamloze man die mogelijk de echtgenoot van Delphine Seyrig is of niet. Hij had rollen van verschillende omvang in films als Henri-Georges Clouzot's Les Espions (1957), Peter Ustinov's Lady L (1965), René Clément's Is Parijs in vlammen op? (1966) en Jacques Demy's Donkey Skin (1970). Hij verscheen ook in verschillende Hollywood-producties, waaronder Anatole Litvak's Anastasia (1956) en The Night of the Generals (1967), Mark Robson's The Prize (1963) en Dick Clement's To Catch a Spy (1971). Tegen het einde van zijn acteercarrière begon hij in horrorfilms te spelen. Zijn laatste rol was als boekhandelaar Kazanian in Dario Argento's Inferno (1980). Tijdens de laatste tien jaar van zijn leven was Pitoëff professor aan de National School of Theatre Arts and Techniques (ENSATT) in Lyon, waar zijn studenten onder meer Gérard Depardieu, Jean-Roger Milo en Niels Arestrup waren. Pitoëff was getrouwd met de Franse actrice Luce Garcia-Ville, tot haar dood door zelfmoord in 1975. Hij had twee broers en zussen, actrice Svetlana Pitoëff en schrijfster Aniouta Pitoeff. Zijn lengte en kenmerkende magere, slungelige uiterlijk waren mogelijk het gevolg van het syndroom van Marfan. Na jarenlang aan depressies te hebben geleden, stierf hij op 21 juli 1990 in Parijs in het Pitié-Salpêtrière Ziekenhuis, op 70-jarige leeftijd. Bron: Artikel "Sacha Pitoëff" van Wikipedia in het Engels, onder licentie CC-BY-SA 3.0.
Weet wanneer de volgende film van Sacha Pitoëff uitkomt
Volg één keer, wij laten het weten zodra hij in de bioscoop draait.
Sacha Pitoëff was een Zwitsers-Franse acteur en theaterregisseur, bekend om zijn vooraanstaande carrière in het Parijse theater en de Europese cinema.
Hij is het best bekend om zijn optreden in de veelgeprezen film Vorig jaar in Marienbad van Alain Resnais en zijn uitgebreide werk als theaterregisseur.
Hij werkte in de avant-garde en arthouse cinema, internationale historische drama's en horrorfilms uit het latere deel van zijn carrière.
Hij was professor aan de National School of Theatre Arts and Techniques in Lyon en manager van het Théâtre des Bouffes du Nord.