Ο Serge Reggiani (2 Μαΐου 1922 – 23 Ιουλίου 2004) ήταν Ιταλο-Γάλλος τραγουδιστής και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Ρέτζιο Εμίλια της Ιταλίας και μετακόμισε στη Γαλλία με τους γονείς του στην ηλικία των οκτώ ετών. Για πολλά χρόνια, πάλευε με τον αλκοολισμό, ο οποίος οφειλόταν εν μέρει στην αυτοκτονία του γιου του, Stephan, το 1980. Μετά τη σχολή υποκριτικής (Conservatoire des arts cinématographiques) ανακαλύφθηκε από τον Jean Cocteau και εμφανίστηκε σε μια πολεμική παραγωγή του Les Parents terribles ("Οι φρικτοί γονείς"). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έφυγε από το Παρίσι για να ενταχθεί στην γαλλική αντίσταση. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ήρθε το 1946 με τον ρόλο του στα Les portes de la nuit ("Οι πόρτες της νύχτας"). Αργότερα πρωταγωνίστησε σε 80 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Casque d'or, Les Misérables (1958), Tutti a casa, Le Doulos, Il Gattopardo, La terrazza, The Pianist (1998). Παρόλο που δεν έφτασε ποτέ στην κορυφή της καριέρας του ως ηθοποιός, θριάμβευσε στο θέατρο το 1959 με την ερμηνεία του στο έργο του Jean-Paul Sartre, Les Séquestrés d'Altona. Εν τω μεταξύ, όμως, το 1965 ξεκίνησε μια δεύτερη καριέρα, αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 43 ετών), με τη βοήθεια της Simone Signoret και του συζύγου της, Yves Montand, και αργότερα με τη μεγάλη βοήθεια της Γαλλίδας ντίβας Barbara. Ο Reggiani έγινε ένας από τους πιο αναγνωρισμένους ερμηνευτές της γαλλικής "Chanson" ("τραγούδι") και παρόλο που ήταν στα 40 του, η σκληροτράχηλη εικόνα του "κακού παιδιού" τον έκανε δημοφιλή τόσο σε νεαρούς όσο και σε μεγαλύτερους ακροατές. Τα πιο γνωστά του τραγούδια περιλαμβάνουν τα Les loups sont entrés dans Paris ("Οι λύκοι μπήκαν στο Παρίσι") και Sarah (La femme qui est dans mon lit) ("Η γυναίκα που είναι στο κρεβάτι μου"), το τελευταίο γραμμένο από τον Georges Moustaki. Ωστόσο, ένας από τους τακτικούς του στιχουργούς καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του ήταν ο Boris Vian (Le Déserteur, Arthur où t'as mis le corps, La Java des bombes atomiques). Οι νέοι του θαυμαστές ταυτίστηκαν με τις αριστερές του ιδέες και τον αντιμιλιταρισμό, ιδίως κατά τη διάρκεια των φοιτητικών εξεγέρσεων του 1968 στη Γαλλία. Με την ηλικία έγινε όλο και πιο αναγνωρισμένος ως ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές της γαλλικής chanson, φέρνοντας επίσης την ποίηση των Rimbaud, Apollinaire και Prévert πιο κοντά στο κοινό του. Το 1995, έκανε μια επιστροφή στη σκηνή του τραγουδιού, δίνοντας μερικές συναυλίες παρά την επιδεινούμενη υγεία του και την προσωπική του δυσπραγία, με την τελευταία να πραγματοποιείται την άνοιξη του 2004, λίγο πριν τον θάνατό του. Στα μεταγενέστερα χρόνια έγινε ζωγράφος και έκανε αρκετές εκθέσεις των έργων του. Ο Serge Reggiani πέθανε στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 82 ετών, μία ημέρα μετά τον θάνατο ενός άλλου γνωστού Γάλλου τραγουδιστή, του Sacha Distel. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Montparnasse.

Μάθε πότε βγαίνει η επόμενη ταινία: Serge Reggiani
Κάνε follow και θα σου πούμε μόλις φτάσει στα σινεμά.
Ο Serge Reggiani ήταν Ιταλο-Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής, γνωστός για την προσφορά του στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και την γαλλική chanson.
Είναι αναγνωρισμένος για τις αξιομνημόνευτες ερμηνείες του σε κλασικές ταινίες όπως το Le Doulos και το The Leopard, καθώς και για την διακεκριμένη καριέρα του στην ερμηνεία γαλλικών τραγουδιών. Ανακαλύψτε την φιλμογραφία του στο Mood.
Στη διάρκεια της εκτεταμένης καριέρας του, συνεργάστηκε με αναγνωρισμένους σκηνοθέτες, όπως οι Jean-Pierre Melville, Luchino Visconti και Marcel Carné.