Τρεις ταινίες μικρού μήκους με διαφορετικό ύφος και περιεχόμενο οπότε εξ ορισμού λάθος να κριθεί σαν ένα φιλμ. Το πρώτο στο νεκροταφείο ήταν γαμάτο, μπορούσε να είναι ταινία μεγάλου μήκους, φοβερός πρωταγωνιστής χάλασε κόσμο. Το δεύτερο φιλμ με το τζενριφικέσιο πολύ αδύνατο, δε πήγαινε κάπου, είχε όλες κι όλες δύο στιγμές. Καλός ο Χρυσοστόμου σε ότι κάνει αλλά δε με έπεισε σε αυτόν τον ρόλο, ήθελε Παπαδημητράτο ας πούμε. Το τρίτο ήταν το έπος. Τσιοτσιοπουλος έκανε εμφάνιση Μάικλ Τζόρνταν όπως πάντα. Δικό του και το κείμενο διασκευή κάποιου σκετς από το δε βαριεταί. Ανατριχιασε το ΠΑΣΟΚ μέσα μας. Γενικά θα έπρεπε να γίνει μια μεγάλη ανθολογία να μεταφερθεί όλο το δε βαριεταί στο σινεμά. Το 100 χρόνια μπροστά, ο κλεπταποδοχος, ο Μανώλης και ότι άλλο έγραψαν και ανέβασαν στο θέατρο.
