Dan Perri

Daniel Richard Perri (geboren op 11 augustus 1945) is een Amerikaanse ontwerper van titelsequenties voor film en televisie. Hij werkt sinds de jaren 70 in de filmtitelontwerp en is verantwoordelijk geweest voor de hoofdtitels van verschillende opmerkelijke films, waaronder The Exorcist (1973), Taxi Driver (1976), Star Wars (1977), Raging Bull (1980), Airplane! (1980) en Suspiria (2018). Perri nam contact op met de grafisch ontwerper Saul Bass en begon hem te benaderen voor werk in zijn studio aan Sunset Boulevard. Uiteindelijk vond Perri werk bij Bass via diens illustrator, Art Goodman. Tijdens zijn dienstplicht bij de Amerikaanse marine diende Perri op de USS Repose en ontwierp hij een krant aan boord, getiteld The Repose Reprise. Na zijn diensttijd bij de marine ging Perri werken bij Cinefx, samen met Phill Norman, Wayne Fitzgerald, Don Record en een oude schoolvriend, Steve Smith. Na een jaar stopten zowel Perri als Smith en vormden hun eigen onafhankelijke ontwerpbureau, Perri & Smith. Het duo werkte samen van 1969 tot 1973, voornamelijk aan kleine, low-budget televisiefilms, maar hun credits omvatten ook films als Electra Glide in Blue en verschillende blaxploitation-films van Gene Corman. De ontwerpers werden vaak uitgebuit en klanten betaalden soms niet, waarna het bedrijf uiteindelijk failliet ging. Perri's grote doorbraak kwam in 1973 toen hij door Billy Friedkin werd ingehuurd om de hoofdtitels te produceren voor The Exorcist, zijn eerste soloproject. Met een blockbusterfilm in zijn portfolio kon Perri nu meer werk aantrekken en al snel werkte hij aan spraakmakende titels. Voor Nashville (1975) gaf Robert Altman opdracht voor een hoofd-titelsequentie en een logo voor marketing. Perri produceerde een ongewone, kitscherige sequentie geïnspireerd op goedkope K-Tel Records-tv-commercials, compleet met een luide, schreeuwerige voice-over van Johnny Grant. In 1976 haalde Martin Scorsese Perri erbij om de titels voor Taxi Driver te ontwerpen. Perri gebruikte tweede eenheid-opnamen en behandelde de film qua kleur via een proces van filmkopie en slit-scan, wat resulteerde in een sterk gestileerde grafische sequentie die de "underbelly" van New York City opriep door middel van schreeuwerige kleuren, gloeiende neonborden, vervormde nachtelijke beelden en diepe zwartniveaus, begeleid door Bernard Herrmann's jazzsoundtrack. Mogelijk het bekendste titelsequentieproject van Perri kwam in 1976 tot stand toen zijn vriend James Nelson werkte aan de postproductie van een nieuwe ruimtefantasiefilm, Star Wars. Nelson raadde Perri aan bij regisseur George Lucas, die Perri uitnodigde bij Industrial Light & Magic, Lucasfilm's postproductiebedrijf in Van Nuys, Californië. Lucas gaf Perri de opdracht zich te laten inspireren door oude bioscoopfeuilletons uit de jaren 30, zoals Flash Gordon en Buck Rogers, die Lucas hadden geïnspireerd om veel van zijn Star Wars-verhaal te schrijven. Nadat hij moeite had om een concept te bedenken dat Lucas beviel, ontwikkelde Perri uiteindelijk een concept voor een tekstuele introductie, gebaseerd op de openingscredits van de Cecil B. DeMille-film Union Pacific uit 1939, waarin de credits worden getoond, vervormd door een scherp perspectief en rollend langs een spoorlijn naar een ver punt. Lucas keurde het idee goed en Perri produceerde schetsen en prototype mechanische kunstwerken, ondersteund door storyboard-kunstwerken getekend door production artist Alex Tavoularis. Dit gaf geboorte aan de nu bekende openingscrawl-sequentie die verschijnt in de Star Wars-films.