25 Years Athens Jazz: Rebecka Törnqvist, Esdras Nogueira & Lagon Nwar at Technopolis

Κυριακή 31.05 21:00 | Rebecka Törnqvist (SE) 22:00 | Esdras Nogueira Quintet (BR) 23:00 | Lagon Nwar (FR) Rebecka Törnqvist (Σουηδία) Rebecka Törnqvist (φωνή), Johan Graden (πιάνο, συνθεσάιζερ), Jari Haapalainen (ντραμς, κιθάρα) Έχει κυλήσει πολύς καιρός από το ευπώλητο A Night Like This. Εκείνο το smooth pop cd που κυκλοφόρησε το 1993 και με το οποίο μας συστήθηκε η Rebecka Törnqvist, μπορεί να μην έμπαινε στην κατηγορία της «καθαρόαιμης» jazz, αλλά χάρη στις επιρροές της ερμηνεύτριας, έριξε τη σπίθα ώστε να εξελιχθεί και τελικά να αποτιμηθεί ως η πιο κομβική καλλιτέχνιδα που αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τις νεαρές γυναικείες τζαζ φωνές στη Σουηδία των 90s. Από την πρώιμη laid back jazz pop φάση της μέχρι και σήμερα έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο επιδραστικές καλλιτέχνιδες και τραγουδοποιούς της Σουηδίας, γνωστή για τη διακριτική και ταυτόχρονα δυναμική της έκφραση. Μαζί με τον Johan Graden, έναν από τους πιο περιζήτητους πιανίστες στις σκηνές της σύγχρονης σκανδιναβικής jazz και της παραδοσιακής μουσικής, και τον πολυοργανίστα Jari Haapalainen, καταφτάνουν τσαλακώνοντας τις γνωστές pop φόρμες, μ’ έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα εύθραυστος, βαθιά λυρικός, αλλά και οριακά τραχύς. Όταν ένα ιερό τέρας σαν τον Hermeto Pascoal βγαίνει και προβλέπει δημόσια το λαμπρό σου μέλλον, ε, κακά τα ψέματα, τα λόγια περιττεύουν. Θα συμφωνήσετε μέχρι τελείας μαζί του, αν ανατρέξετε στη δισκογραφία τού Esdras Nogueira και τον ακούσετε να επανεφευρίσκει τα πεπραγμένα του Caetano Veloso ή να τονίζει τις funk jazz tropical απολήξεις ως βασικό μέλος των Móveis Coloniais de Acaju. Έχει αυτή τη σπάνια, κυριολεκτικά και μεταφορικά, δύναμη να βγάζει το βαρύτονο σαξόφωνό του στο προσκήνιο, ανοίγοντας τους πατρογονικούς βραζιλιάνικους δρόμους, ξανασχεδιάζοντας τους στο παρόν, επηρεασμένος σαφώς από περιπτώσεις όπως οι Kamasi Washington και Tony Allen. Με αισίως έξι σόλο άλμπουμ στις αποσκευές του, μεταξύ σφιχτής latin jazz και MPB (Música Popular Brasileira) ιδωμένης με afrobeat νεύρο, ο Esdras Nogueira έχοντας ήδη καταπλήξει το κοινό τού WOMEX 2025, έρχεται με το κουιντέτο του κι εκείνα τα ευφορικά grooves που τα ρουφάς βαθιά μέσα σου και τα κουβαλάς για μέρες. Lagon Nwar (Γαλλία) Quentin Biardeau (σαξόφωνο, πλήκτρα), Valentin Ceccaldi (ηλεκτρικό μπάσο), Marcel Balboné (ντραμς, φωνή), Ann O’aro (φωνή) Λένε πως μέσα στη φωνή της Ann O’aro, βγαίνει ένα τραγούδι που αγκαλιάζει τον ασυμβίβαστο αγώνα της για την αποαποικιοποίηση του σώματος. Ένα τραγούδι που κοιτά στα μάτια το σκοτάδι, χωρίς να φοβάται τις σκιές, ένα τραγούδι-πρό(σ)κληση στην υπόθεση των Lagon Nwar, εκεί που συναντώνται οι γειωμένες μνήμες από την Μπουρκίνα Φάσο, τα avant garde ξέφτια των Tri-Collectif, η ορμητική Creole παράδοση, η ακατέργαστη afro jazz, κι η λοξή ευρωπαϊκή pop. Στον παρθενικό του δίσκο που μόλις συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής, αυτό το δαιμονισμένο γαλλικό κουαρτέτο δεν συνηγόρησε ποτέ με την έννοια των συνόρων. Υπογράμμισε τα περιγράμματα ενός διαλόγου μεταξύ Μασκαρέν, Παρισιού και Ουαγκά, πόνταρε ηλεκτρικά στην αλμυρή γεύση του νερού, στην οσμή του λιμανιού και των πυρομαχικών του, σε εκείνα τα «ασήμαντα» που είναι τόσα παλιά όσο κι η ίδια η ζωή. Το συναυλιακό τελετουργικό των Lagon Nwar, δε χωρά σε δίσκους ή streaming links. Είναι μια εμπειρία που διαπιστώνει κανείς με τα ίδια του τα μάτια.