یکی از بهترین فیلمهای چند سالۀ اخیر سینمای ایران.هر چقدر که بازی و شخصیتپردازی سرگرد جاهد(نوید محمّدزاده) خوب است، به همان اندازه بازی و شخصیتپردازی مددکار(پریناز ایزدیار) بد است. از طرفی فیلم هیچگاه مشخص نمیکند که رابطۀ مددکار با سرگرد بر مبنای منفعت بوده و یا او نیز مانند سرگرد دل به این رابطه سپرده. به عقیدهام نبود این دوراهی میتوانست این زوج سینمایی را به یکی از بهترین زوجهای سینمایی ایران تبدیل کند، در حالیکه، الان رابطهای متعیّن میان شخصیتها وجود ندارد. با تمامی این اوصاف، میتوان فیلم را در سینماها دید و از میزانسن درست و قابهای چشمنواز فیلم لذّت برد. همچنین، موسیقی متنِ فیلم درسی برای سینمای ایران است؛ موجز در عین حال دراماتیک. حتما نیازی نیست باند صدا را برای هر صوتی همچون ارّهبرقی گشود!













