Kidman vs. Kid Man
Geregisseerd door Jonathan Glazer
Een somber, sfeervol drama.
Anna, een vrouw van rond de dertig, staat tien jaar na de dood van haar echtgenoot op het punt om opnieuw te trouwen. Tijdens de verjaardag van haar moeder ontmoet Anna een 10-jarige jongen die haar vertelt dat hij de reïncarnatie is van haar overleden echtgenoot. Het leven van Anna komt door die gebeurtenis flink overhoop te liggen.
Birth draait in 1 bioscoop in London - eerstvolgende voorstelling donderdag 15 oktober om 12:30 in Prince Charles Cinema.
Volgende voorstellingen: donderdag 15 oktober.
Volledig programma
Speeltijden van Birth, elke ochtend ververst
Kies je bioscoop en krijg een seintje voordat de film van het doek verdwijnt.
Kidman vs. Kid Man
bored af might show up to some rich widows house to tell her im her reincarnated husband and see what happens
There is no movie like this. It never blinks or winks. It locks eyes with you and never breaks focus. Losing someone you love is something everyone experiences and almost everyone copes with. But nothing is ever healed and if faced with the same cosmically weird and yet practically undeniable circumstance as Anna does here, you’d be hard pressed not to explore, believe. The whole movie is an extraordinary act of commitment, and one in a long line of daring and profoundly unsafe choices by Nicole Kidman. Four films into his career, one of the prevailing themes of Jonathan Glazer’s work is the magnitude of devastation caused by belief. In codes, structures, desire, the phantasmagoric unknown. Be careful where you let your mind take you, it may be your undoing. There’s no smarm or detachment in his films — I, personally, wouldn't have the gall, the confidence to see beyond the potential self-effacement or bitter irony of these stories and their wild premises. They feel real because they are real.
Een rouwende vrouw die zich voorbereidt om te herrouwen, ziet haar leven opgeschrikt worden wanneer een jonge jongen verschijnt die beweert haar gereïncarneerde overleden echtgenoot te zijn.
De film werd in 2004 geregisseerd door Jonathan Glazer, die bekendstaat om zijn kenmerkende visuele stijl en precieze psychologische kadrering.
De film dong bij de oorspronkelijke uitbreng mee naar de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië.