Χρησιμοποιούμε cookies για να προσαρμόζουμε την εμπειρία σου και να μετράμε την επισκεψιμότητα. Μπορείς να εξαιρεθείς όποτε θέλεις.
Στη Νέα Αγχίαλο οι γιορτές μυρίζουν μούστο και θάλασσα. Η πόλη χτίστηκε από πρόσφυγες που έφεραν μαζί τους κλήματα και έθιμα από την Αγχίαλο της Ανατολικής Ρωμυλίας, και το εορτολόγιό της το δείχνει ακόμη.
Τίποτα αυτή τη στιγμή
Μάιος – Σεπτέμβριος
Τα πανηγύρια κρατούν από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο και κορυφώνονται στον Δεκαπενταύγουστο, στις 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζουν τα περισσότερα χωριά. Κάθε πρόγραμμα κλείνει κοντά στη γιορτή του αγίου του, οπότε η λίστα γεμίζει αργά και αδειάζει εκτός σεζόν.
Όλα ξεκινούν από τις 30 Ιουλίου 1906, όταν κάηκε η Αγχίαλος στις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Οι Αγχιαλίτες που ξεριζώθηκαν βρήκαν καταφύγιο στον Παγασητικό, στον δρόμο Βόλου - Αλμυρού: ο θεμέλιος λίθος του νέου οικισμού μπήκε τον Σεπτέμβριο του 1907 και τα εγκαίνια έγιναν στις 25 Μαΐου 1908. Στην παλιά πατρίδα οι περισσότεροι ζούσαν από το αμπέλι, το αλάτι και το ψάρεμα, και ο τρύγος ήταν γιορτή για όλη την περιοχή. Εδώ κουβάλησαν κυριολεκτικά κλήματα από τα αμπέλια τους, και το 1918 ίδρυσαν τον συνεταιρισμό τους, που έμεινε το κέντρο της ζωής της πόλης. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου, χτισμένος το 1907, στήθηκε ως μνήμη της εκκλησίας που άφησαν πίσω τους.
Το κρασί δίνει τον τόνο και στο εορτολόγιο. Την 1η Φεβρουαρίου, του Αγίου Τρύφωνα, γιορτάζουν οι αμπελουργοί, και το καλοκαίρι η Γιορτή Κρασιού, πολυετής θεσμός της πόλης, φέρνει κόσμο από όλη τη Θεσσαλία. Στις 18 Ιανουαρίου οι Αγχιαλίτες τιμούν παραδοσιακά τον Άγιο Αθανάσιο, και ο συνεταιρισμός μοιράζει λουκούμι. Την Τετάρτη μετά την Καθαρά Δευτέρα οι γυναίκες γιορτάζουν τα Τρίμερα, ένα παλιό θρακικό έθιμο που ήρθε μαζί με τους πρόσφυγες. Της Αναλήψεως γίνεται εσπερινός στο εκκλησάκι δίπλα στη θάλασσα, και στις 27 Ιουλίου, του Αγίου Παντελεήμονα, ο κόσμος πήγαινε παραδοσιακά με τα πόδια στο ξωκλήσι έξω από την πόλη.
Κάτω από τα σπίτια της Νέας Αγχιάλου βρίσκονται οι Φθιώτιδες Θήβες, λιμάνι της αρχαίας Πύρασου που αναφέρει ο Όμηρος και αργότερα επισκοπική πόλη. Οι ανασκαφές έχουν φέρει στο φως πολλές παλαιοχριστιανικές βασιλικές του 5ου και 6ου αιώνα, όπως του Αγίου Δημητρίου, του Επισκόπου Ελπιδίου και του Αρχιερέα Πέτρου, με ψηφιδωτά δάπεδα σε πολύ καλή κατάσταση. Μια βόλτα ανάμεσα στις βασιλικές πριν από το γλέντι είναι ο πιο ντόπιος τρόπος να καταλάβεις πόσο βαθιά πάει η ιστορία του τόπου.
Το καλοκαίρι. Είναι πολυετής θεσμός της πόλης, που συνδέεται με την αμπελουργική παράδοση των προσφύγων από την Αγχίαλο της Ανατολικής Ρωμυλίας, και τραβάει επισκέπτες από όλη τη Θεσσαλία. Τις ημερομηνίες της τρέχουσας χρονιάς θα τις βρεις στο Mood.
Λαϊκή γιορτή των γυναικών την Τετάρτη μετά την Καθαρά Δευτέρα, παλιό θρακικό έθιμο που έφεραν οι πρόσφυγες από την Αγχίαλο της Ανατολικής Ρωμυλίας.
Ο Άγιος Αθανάσιος στις 18 Ιανουαρίου με λουκούμι από τον συνεταιρισμό, ο Άγιος Τρύφωνας των αμπελουργών την 1η Φεβρουαρίου, τα Τρίμερα μετά την Καθαρά Δευτέρα, η Ανάληψη στο εκκλησάκι της θάλασσας, ο Άγιος Παντελεήμονας στις 27 Ιουλίου και η καλοκαιρινή Γιορτή Κρασιού. Δες στο Mood τι έρχεται.