Χρησιμοποιούμε cookies για να προσαρμόζουμε την εμπειρία σου και να μετράμε την επισκεψιμότητα. Μπορείς να εξαιρεθείς όποτε θέλεις.
Τον χειμώνα τα χωριά της Κόνιτσας έχουν μισοάδειες πλατείες. Τον Αύγουστο γυρνούν οι ξενιτεμένοι, ανάβουν τα κάρβουνα και το κλαρίνο παίζει ως το πρωί - με κορύφωση τον Δεκαπενταύγουστο.
Τίποτα αυτή τη στιγμή
Μάιος – Σεπτέμβριος
Τα πανηγύρια κρατούν από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο και κορυφώνονται στον Δεκαπενταύγουστο, στις 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζουν τα περισσότερα χωριά. Κάθε πρόγραμμα κλείνει κοντά στη γιορτή του αγίου του, οπότε η λίστα γεμίζει αργά και αδειάζει εκτός σεζόν.
Το ημερολόγιο είναι πυκνό και κινείται από χωριό σε χωριό. Στις 6 Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως, γλεντούν το Μοναστήρι, η Κλειδωνιά και το Ελεύθερο. Στις 12 με 13 Αυγούστου σειρά έχουν ο Γοργοπόταμος, τα Άρματα, το Πληκάτι και η Πλαγιά. Την παραμονή και ανήμερα της Παναγίας, 14 και 15 Αυγούστου, γιορτάζουν σχεδόν όλα μαζί: η Πυρσόγιαννη, η Βούρμπιανη, το Γανναδιό, το Δίστρατο, ο Αμάραντος, η Δροσοπηγή, η Καστάνιανη και η Αετομηλίτσα. Τις επόμενες μέρες ακολουθούν η Φούρκα, η Αγία Βαρβάρα, το Αηδονοχώρι, η Οξυά και οι Πάδες. Τα περισσότερα είναι Μαστοροχώρια, πέτρινα χωριά των κουδαραίων, των μαστόρων της πέτρας που έχτιζαν σπίτια, γεφύρια και εκκλησιές σε όλη τη Βαλκανική - ενώ ο Γοργοπόταμος έβγαλε ονομαστούς ξυλογλύπτες τέμπλων.
Η Αετομηλίτσα, βλαχοχώρι στα 1.430 μέτρα στις πλαγιές του Γράμμου, είναι το ψηλότερο χωριό της περιοχής. Τον χειμώνα αδειάζει σχεδόν ολόκληρο, το καλοκαίρι ανεβαίνουν τα κοπάδια, και το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στην εκκλησία της Παναγίας είναι το αντάμωμα όλων των Αετομηλιτσιωτών - με μανούρι και κρέας από τα γύρω βοσκοτόπια. Στη Μόλιστα η Αδελφότητα έφερε το πανηγύρι στο πρώτο Σάββατο μετά τον Δεκαπενταύγουστο, για να το προλαβαίνουν οι ξενιτεμένοι: λειτουργία στον Άγιο Νικόλαο, γιομάτια στα σπίτια, και το απόγευμα ο μεγάλος κύκλος στην πλατεία, όπου παραδοσιακά ανοίγει ο παπάς με ένα τσάμικο.
Η μουσική είναι ηπειρώτικη, με το κλαρίνο μπροστά και πίσω του βιολί, λαούτο και ντέφι, κάποτε και ακορντεόν. Η Κόνιτσα, στο σταυροδρόμι Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας, έχει δικές της κομπανίες και οικογένειες οργανοπαικτών όπως οι Χαλκιάδες, και ο οργανοπαίκτης ακολουθεί το ύφος του πρωτοχορευτή. Η ίδια η πόλη, με το μονότοξο πέτρινο γεφύρι του Αώου του 1871 στην είσοδό της, στήνει καλοκαιρινές εκδηλώσεις με χορευτικά στην κεντρική πλατεία, και τον Νοέμβριο βγάζει το τσίπουρο στα καζάνια.
Κυρίως από τα τέλη Ιουλίου ως τα μέσα Αυγούστου, με κορύφωση στις 14 και 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζουν μαζί η Πυρσόγιαννη, η Βούρμπιανη, το Γανναδιό, το Δίστρατο και η Αετομηλίτσα. Δες στο Mood το τρέχον πρόγραμμα.
Της Αετομηλίτσας, στα 1.430 μέτρα στον Γράμμο, στις 15 Αυγούστου. Είναι βλαχοχώρι που αδειάζει τον χειμώνα, και το πανηγύρι της Παναγίας είναι το αντάμωμα όλων των Αετομηλιτσιωτών.
Ηπειρώτικη κομπανία με κλαρίνο, βιολί, λαούτο και ντέφι. Χορεύονται τσάμικα, συρτά και οι κυκλικοί χοροί της Ηπείρου, και η ορχήστρα ακολουθεί τον πρωτοχορευτή. Ποιος παίζει πού, το βρίσκεις στο Mood.