Στην Κω το πανηγύρι ανήκει στα χωριά της ενδοχώρας και όχι στην παραλιακή ζώνη: στη Ζιά ψηλά στο Δίκαιο, στην Αντιμάχεια, στην Καρδάμαινα και στον Κέφαλο, όπου η γιορτή κρατάει τη μορφή που είχε πάντα.
Πανηγύρια · Κως
Μάιος - Σεπτέμβριος
Τα πανηγύρια κρατούν από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο και κορυφώνονται στον Δεκαπενταύγουστο, στις 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζουν τα περισσότερα χωριά. Κάθε πρόγραμμα κλείνει κοντά στη γιορτή του αγίου του, οπότε η λίστα γεμίζει αργά και αδειάζει εκτός σεζόν.
Το πανηγύρι εδώ ήταν ανέκαθεν υπόθεση της κοινότητας και όχι ενός διοργανωτή. Γυναίκες από χωριά όπως η Ζιά μάζευαν τρόφιμα από τα σπίτια για να στηθεί η γιορτή, και γυναίκες κυρίως από την Καρδάμαινα, τον Κέφαλο και την Αντιμάχεια ταξίδευαν σε άλλα νησιά για τα νιάμερα, τις εννιάμερες λατρευτικές υποχρεώσεις. Αυτή η λογική της συνεισφοράς είναι που κρατάει το πανηγύρι ανοιχτό και χωρίς εισιτήριο ως σήμερα. Ο Δεκαπενταύγουστος είναι η κορύφωση, στην Κω όπως και στη γειτονική Νίσυρο, και είναι η μέρα που τα χωριά γεμίζουν από κόσμο που επιστρέφει.
Η μουσική είναι δωδεκανησιακή, ίδια οικογένεια με της Ρόδου: βιολί και λαούτο κρατούν τον σκοπό, και ο χορός που ανοίγει τον κύκλο είναι η σούστα, γρήγορη και πηδηχτή, σε ζευγάρια. Το τραπέζι στηρίζεται σε ό,τι δίνει το νησί - κατσίκι ή αρνί, τοπικά τυριά, ψωμί και κρασί - και το γλέντι κρατάει ως αργά. Η Ζιά, χτισμένη στην πλαγιά του όρους Δίκαιο, και η Παλιά Πυλί κρατούν τον πιο ορεινό χαρακτήρα, ενώ η Καρδάμαινα και ο Κέφαλος φέρνουν τη γιορτή πιο κοντά στη θάλασσα. Δεν χρειάζεται εισιτήριο ούτε κράτηση: πιάνεις θέση στα μακριά τραπέζια, παραγγέλνεις, και μπαίνεις στον κύκλο μόλις η ορχήστρα πιάσει χορό που ξέρεις.
Στα χωριά της ενδοχώρας και του νότου - Ζιά, Αντιμάχεια, Καρδάμαινα, Κέφαλος και Πυλί - με κορύφωση τον Δεκαπενταύγουστο. Δες στο Mood το τρέχον πρόγραμμα.
Δωδεκανησιακή, όπως και στη Ρόδο: βιολί και λαούτο κρατούν τον σκοπό, και ο βασικός χορός είναι η σούστα, γρήγορη και πηδηχτή, που χορεύεται σε ζευγάρια.
