Χρησιμοποιούμε cookies για να προσαρμόζουμε την εμπειρία σου και να μετράμε την επισκεψιμότητα. Μπορείς να εξαιρεθείς όποτε θέλεις.
Το ηπειρώτικο πανηγύρι είναι πρώτα απ' όλα επιστροφή: τον Αύγουστο τα χωριά γεμίζουν από ξενιτεμένους που έρχονται για τη γιορτή, το κλαρίνο ανοίγει τον χορό και το γλέντι κρατάει ως τις πρώτες ώρες. Στις 15 Αυγούστου δώδεκα χωριά του Ζαγορίου γιορτάζουν ταυτόχρονα.
Panigiria · Ιωάννινα
Μάιος – Σεπτέμβριος
Τα πανηγύρια κρατούν από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο και κορυφώνονται στον Δεκαπενταύγουστο, στις 15 Αυγούστου, όταν γιορτάζουν τα περισσότερα χωριά. Κάθε πρόγραμμα κλείνει κοντά στη γιορτή του αγίου του, οπότε η λίστα γεμίζει αργά και αδειάζει εκτός σεζόν.
Η ηπειρώτικη κομπανία - η ζυγιά που παίζει στα πανηγύρια - στηρίζεται σε τέσσερα όργανα: κλαρίνο, βιολί, λαούτο και ντέφι. Το κλαρίνο είναι το όργανο που ταυτίζεται με την Ήπειρο περισσότερο από κάθε άλλη περιοχή της Ελλάδας, και ο ηπειρώτικος ρεπερτόριο περιλαμβάνει μορφές που δεν είναι χορευτικές: τα μοιρολόγια, που παίζονται οργανικά, και τον σκάρο, τη μελωδία του βοσκού. Το καλοκαιρινό εορτολόγιο κορυφώνεται στις 15 Αυγούστου, όταν δώδεκα χωριά του Ζαγορίου γιορτάζουν ταυτόχρονα και η περιοχή ζει σε καθεστώς συνεχούς πανηγυριού. Το ηπειρώτικο πανηγύρι λειτουργεί ως ραντεβού της διασποράς: χωριά με λίγους μόνιμους κατοίκους υποδέχονται τον Αύγουστο εκατοντάδες ξενιτεμένους - στο Φωτεινό (Ζέλιτσα) Ιωαννίνων καταγράφονται πάνω από 500 άνθρωποι από όλη τη χώρα.
Το ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι είναι το βαθύτερο στρώμα της μουσικής παράδοσης της περιοχής και ξεχωριστό από το πανηγύρι της κομπανίας: τραγουδιέται χωρίς όργανα, σε ομάδες, με ιδιότυπη πολυφωνική δομή, και επιβιώνει στα χωριά του Πωγωνίου και στην ελληνική μειονότητα της Αλβανίας - αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δείγματα πολυφωνίας διεθνώς και είναι καταγεγραμμένο στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας. Πολιούχος των Ιωαννίνων είναι ο Άγιος Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις, ο «Φουστανελάς» (1808-1838), νεομάρτυρας που απαγχονίστηκε στην πόλη στις 17 Ιανουαρίου 1838, παραμονή της γιορτής του Αγίου Αντωνίου· η μνήμη του τιμάται στις 17 Ιανουαρίου και η ανακομιδή των λειψάνων του στις 26 Οκτωβρίου.
Η αιχμή είναι ο Αύγουστος, όταν επιστρέφουν οι ξενιτεμένοι. Στις 15 Αυγούστου δώδεκα χωριά του Ζαγορίου γιορτάζουν ταυτόχρονα, με το κλαρίνο να κρατάει το γλέντι ως τις πρώτες πρωινές ώρες. Χωριά με λίγους μόνιμους κατοίκους υποδέχονται εκατοντάδες επισκέπτες - στο Φωτεινό Ιωαννίνων καταγράφονται πάνω από 500 άνθρωποι.
Η ηπειρώτικη κομπανία αποτελείται από κλαρίνο, βιολί, λαούτο και ντέφι, με το κλαρίνο ως κύριο όργανο. Στο ρεπερτόριο υπάρχουν και μη χορευτικές μορφές: τα μοιρολόγια, που παίζονται οργανικά, και ο σκάρος. Ξεχωριστά από την κομπανία στέκει το ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι του Πωγωνίου, που τραγουδιέται χωρίς όργανα και είναι καταγεγραμμένο στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.